Ακου το ΚΚΕ, πολέμα μαζί του

Προτού να γίνει η περίφημη απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων, όποιος άκουγε τη σχετική προπαγάνδα πίστευε πως στην Ελλάδα όλοι είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Οταν έγινε η απογραφή διαπιστώθηκε πως αυτοί όχι μόνο δεν ήταν πολλοί, αλλά ήταν και λιγότεροι απ' όσους χρειάζονται για την κάλυψη των αναγκών.

Μόλις ξεχάστηκαν τα αποτελέσματα της απογραφής, άρχισε πάλι το άλεσμα των μυαλών: Τεμπέληδες, ακαμάτηδες, απατεώνες, φραγκάτοι, κοτεράκηδες, κοπανατζήδες. Αυτοί είναι - σύμφωνα με ορισμένα από τα επίθετα που έχουν χρησιμοποιήσει κυβερνητικά στελέχη - οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, οι οποίοι, μάλιστα, τώρα καλούνται απολυόμενοι να σώσουν και το αστικό κράτος από τη χρεοκοπία.

***

Λείπουν δάσκαλοι απ' τα σχολεία; Λείπουν. Λείπουν νοσοκόμες στα νοσοκομεία; λείπουν. Λείπουν εργαζόμενοι στην καθαριότητα; Λείπουν.

Λάθος, απαντά ο αρμόδιος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Υπάρχει πλεόνασμα προσωπικού. Και αυτό το πλεόνασμα πρέπει να απολυθεί. Αλλά όχι μόνο αυτό. Πρέπει να χάσει και το σπίτι του.

***

Επειδή πλεονάζουν «αυτοί που λείπουν» - συνεχίζει ακάθεκτη η σχετική προπαγάνδα - πρέπει να κοπούν κι άλλο οι συντάξεις. Επειδή πλεονάζουν «αυτοί που λείπουν», πρέπει να μειωθούν κι άλλο οι μισθοί τους. Τι θα κάνουν άμα μείνουν χωρίς μισθό; Θα φύγουν να βρουν αλλού την τύχη τους, ή θα δεχτούν να δουλεύουν με ένα επίδομα όσο και της ανεργίας. Τι θα κάνουν οι γέροντες άμα δεν τα βγάζουν πέρα; Θα πεθάνουν και θα σωθεί το κρατικό ταμείο.

***

Ξεπερνά τα όρια της πλάκας, ξεφεύγει από την τραγωδία που ζητά στην κωμωδία τη λύτρωση.

Στα σπίτια πια λείπει κυριολεκτικά το φαΐ απ' το τραπέζι. Στο δρόμο δεν ζητάνε πια τράκα τσιγάρο, αλλά μια τυρόπιτα.

***

Μέσα σ' ένα τέτοιο σκηνικό - παράγωγο της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ, ο Τσίπρας δηλώνει «νοσταλγώ το ΠΑΣΟΚ». Δήλωση που σπεύδει να χειροκροτήσει η «Ελευθεροτυπία» (άρθρο Τ. Παππά) που τον καλεί να κάνει ένα ακόμα βήμα. Αλλιώς, όπως σημειώνει άλλο άρθρο στην ίδια εφημερίδα, «αν δεν μπορεί αυτή η αριστερά, τότε ίσως χρειάζεται να γεννηθεί μια νέα, που να μπορεί και να θέλει να κυβερνήσει αυτή τη δύσκολη ώρα».

Η αγωνία της αστικής τάξης για το επόμενο κυβερνητικό σχήμα εκφράζεται με προτάσεις επί προτάσεων. Γιατί, όπως γράφει ο Ψυχάρης στο «Βήμα», «κινδυνεύει όχι απλώς η έννομη τάξη αλλά ολόκληρος ο κοινωνικός ιστός». Γεγονός που - όπως συμπληρώνει - επιβάλλει σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ή να πολιτευτούν μαζί, ή, να παραμερίσουν και να δώσουν την κυβέρνηση σε τεχνοκράτη που δεν πολιτεύεται και δε θα πολιτευθεί (είναι που λένε ορισμένοι ότι έχει αδιέξοδα η δημοκρατία. Μια χαρά διέξοδο έχει και την αξιώνει η τάξη που βρίσκεται στην εξουσία).

***

Τύφλα να 'χουν οι κυβερνητικές ανακοινώσεις. Ο κόσμος τις έχει γραμμένες στα παλιά του τα παπούτσια. Ο χαμός γίνεται όταν αρχίζουν οι αναλύσεις σε κατά τ' άλλα αντιπολιτευόμενες εφημερίδες και κανάλια. Οπου η κυβέρνηση καταγγέλλεται όχι για αναλγησία, αλλά για καθυστέρηση στη λήψη αντιλαϊκών μέτρων. Ορισμένοι από τους αναλυτές, απογειώνονται, φτάνουν σε σημείο οργασμού. Οπως χτες κάποια Λυμπεράκη, που καλούσε τους ανέργους να νιώσουν περίπου ευτυχισμένοι που θα πληρώσουν το χαράτσι, γιατί έτσι, είπε, θα έχουν ελπίδα ότι αύριο θα έχουν δουλειά. Ενώ αν δεν πληρώσουν θα μείνουν άνεργοι. Της πετάς την πατσαβούρα;

***

Ολοι αυτοί, που τρομοκρατούν το λαό από τα κανάλια με τον κίνδυνο στάσης πληρωμών, αναφέρονται στην πιθανότητα μη εξόφλησης ομολόγων (δηλαδή, σε χρήμα που έχει παρθεί για να δοθεί ξανά στο κεφάλαιο με τόκο).

Στην πράξη, για το λαό στάση πληρωμών υπάρχει. Στους μισθούς, στις συντάξεις, στην παιδεία, στα νοσοκομεία, στην πρόνοια.

Και παράλληλα υπάρχει πρόσθετη αφαίμαξη με φόρους, ώστε να πληρωθούν τα χρέη της πλουτοκρατίας.

***

Κανείς δεν πρέπει να τρομοκρατείται από τη στάση πληρωμών.

Ο γονατισμένος δεν μπορεί να σκύψει άλλο.

Μόνη του επιλογή να σηκωθεί ορθός.

Να γκρεμίσει την εξουσία του κεφαλαίου.

Είναι επείγον να πέσουν οι αστοί.

Είναι επείγον να πάρει ανάσα ο λαός και όχι ο καπιταλισμός.

Αντίθετα, κάθε πρόταση που στοχεύει να πείσει το λαό ότι μπορεί να υπάρχει και ανθρώπινος καπιταλισμός (με επαναδιαπραγμάτευση χρέους που λέει ο Σαμαράς και αντίστοιχη πρόταση του Τσίπρα) χαλκεύει πιο ισχυρά δεσμά για έναν λαό που έχει ήδη πληρώσει πολλά και βλέπει ήδη μια ολόκληρη γενιά να καταστρέφεται.

Ο πόλεμος είναι εδώ, οι εφεδρείες του συστήματος πρέπει να καταποντιστούν μαζί με το σύστημα.

Ο λαός μας μπορεί να ανασάνει, μπορεί να ζήσει καλά, αρκεί να πιστέψει στη δύναμή του, να υπερασπίσει τις πλουτοπαραγωγικές δυνατότητες της χώρας, να βγάλει εκτός λογαριασμού τις βδέλλες.

Η ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα στο 37ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή στην Αθήνα

Τρεις μέρες τώρα δεκάδες χιλιάδες νέοι και νέες, νέα ζευγάρια με μωρά και μικρά παιδιά, εργάτες, άνεργοι, μαθητές, φοιτητές και σπουδαστές, γιορτάζουν το 37ο φεστιβάλ της ΚΝΕ και του ΟΔΗΓΗΤΗ, εν μέσω της κρίσης που κορυφώνεται, εν μέσω αλλεπάλληλων βάρβαρων μέτρων, τέτοιων που δεν έχουμε ζήσει εδώ και πολλά, πολλά χρόνια.

Κοντά στα νιάτα και εμείς οι μανάδες και πατεράδες τους, οι γιαγιάδες και παππούδες, δύο και τρείς γενιές κομμουνιστών, αγωνιστών. Κοντά στα νιάτα σημαντικοί καλλιτέχνες, πνευματικοί άνθρωποι που με το έργο και την παρουσία τους δίνουν πνοή και ποιότητα στην πολιτική δράση και τον πολιτισμό.

Είναι μια γενιά νέων κομμουνιστών και κομμουνιστριών που αν και βρίσκεται πολύ μακριά από μεγάλους σταθμούς της ιστορίας του κόμματος, του εργατικού, του λαϊκού κινήματος της χώρας μας, αν και είναι η γενιά που γεννήθηκε και μεγαλώνει με την αντικομμουνιστική υστερία, με τόνους λάσπης για τον σοσιαλισμό που γνωρίσαμε τον 20ό αιώνα, παρ’ όλα αυτά συνειδητά αγωνίζεται, πιστεύει, ονειρεύεται και μάχεται για το παρόν και το μέλλον που δεν είναι ο καπιταλισμός, αλλά ο νέος κόσμος ο σοσιαλισμός.


Τα παιδιά της ΚΝΕ σήμερα παλεύουν για το σοσιαλισμό χωρίς αμηχανία και κόμπλεξ απέναντι στο δικαιολογημένο ερώτημα «τι συνέβη, γιατί επικράτησε στις χώρες του σοσιαλισμού η αντεπανάσταση». Το 18ο συνέδριο και αφού προηγήθηκε μια μακρόχρονη επεξεργασία στην βάση και πολύτιμου αρχειακού υλικού, με συλλογική διαδικασία δίνει βασικές και ουσιαστικές απαντήσεις στο βασανιστικό αυτό ερώτημα. Εξοπλίζει με νέα δύναμη να αντιπαλέψουμε το καπιταλισμό, σύστημα που καθημερινά σαπίζει, γίνεται όλο και πιο βάρβαρο, δεν μεταρρυθμίζεται προς όφελος των λαών.

Το επόμενο διάστημα θα κυκλοφορήσει πλατιά, το δοκίμιο της ιστορίας του Κόμματος που δίνει επίσης γνώσεις, στοιχεία και κυρίως απαντήσεις για την πολυσήμαντη ιστορική περίοδο 1949-1968. Είναι και αυτό πολύτιμο όπλο γνώσης και προβληματισμού, όχι μόνο για τους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες αλλά και για όλους εκείνους που θέλουν να μάθουν για την σύγχρονη περίοδο του ελληνικού καπιταλισμού, τις διεθνείς εξελίξεις και πιο ιδιαίτερα στο καθοριστικό πεδίο που είναι αυτό της οικονομίας.

ΚΚΕ κόμμα παντός καιρού, με ικανότητα πρόγνωσης, με ικανότητα συσπείρωσης, συνεργασίας και οργάνωσης, στα εργοστάσια και στους τόπους δουλειάς πριν απ' όλα, παντού όπου ο λαός υποφέρει και αναζητεί διέξοδο και λύσεις.

Θέλει γερά κότσια σήμερα για να μείνεις σταθερός, αταλάντευτος μαχητής σε μια περίοδο όπου σε κάθε βήμα σου αντιμετωπίζεις οξυμμένα προβλήματα, το δράμα της ανεργίας, τη συστηματική προσπάθεια να κυριαρχήσει ο ατομικός εγωισμός και η εγωπάθεια, η ναρκοκουλτούρα που καλλιεργεί τώρα επίσημα η κυβέρνηση, το κυνήγι της χίμαιρας των προσωπικών ευκαιριών.

Θέλει γερά κότσια σήμερα να δηλώνεις ανυπακοή και απειθαρχία στο αστικό πολιτικό σύστημα και τους άδικους, εκμεταλλευτικούς νόμους του, να παίρνεις καθαρή στάση απέναντι στο ιμπεριαλιστικό πόλεμο και να μη σε τυφλώνουν τα προσχήματα για την εξαπόλυσή του.

Αρκετοί μας ρωτούν γιατί, τώρα που ο λαός έχει χάσει σχεδόν τα πάντα, δεν έχει ακόμα ξεσηκωθεί ώστε να επιβάλλει άμεση ανατροπή της σημερινής κατάστασης, ή τουλάχιστον να αποτρέψει τα πιο επώδυνα, βάρβαρα μέτρα.

Βεβαίως το εργατικό, το λαϊκό κίνημα στην Ελλάδα είναι πίσω από τις ανάγκες. Όμως ας κάνουμε μια σύγκριση με την κατάσταση του κινήματος στην Ευρώπη, ακόμα και σε πολλές χώρες του κόσμου. Τότε θα δούμε ότι στην Ελλάδα τα τελευταία 10- 15 χρόνια έγιναν σημαντικοί αγώνες, που δεν μπορούν να συγκριθούν με όλους τους προηγούμενους. Οι σημερινοί αγώνες παρά τις αντιφάσεις που έχουν και τα υπαρκτά προβλήματα και αδυναμίες, είναι πολύ πιο μπροστά από τους αγώνες των προηγούμενων δεκαετιών, που συνήθως στρέφονταν σε ορισμένα άμεσα αιτήματα για τη βελτίωση των όρων πώλησης της εργατικής δύναμης.

Σήμερα δυναμώνει η τάση της γενικότερης ρήξης, της άμεσης σύγκρουσης όχι μόνο με τις κυβερνητικές αποφάσεις και επιλογές, αλλά της σύγκρουσης με το ίδιο το αστικό πολιτικό σύστημα, την εξουσία των μονοπωλίων, τις επιλογές της ΕΕ. Η διαπάλη που αναπτύσσεται μέσα στις γραμμές του εργατικού και λαϊκού κινήματος σήμερα είναι σε πολύ ανώτερο επίπεδο από τη δεκαετία του ‘70 και του ‘80.

Επείγει να βελτιωθεί ριζικά αν είναι δυνατόν ο συσχετισμός δυνάμεων στο εργατικό κίνημα, στο κίνημα των αυτοαπασχολουμένων, της φτωχής αγροτιάς, στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ. Στο ζήτημα αυτό πρέπει όλοι μας να συγκεντρώσουμε την κύρια προσοχή μας, είναι το κλειδί για τις εξελίξεις.
Όλα τα κόμματα στην χώρα μας, με τις όποιες διαφορές και ανταγωνισμούς έχουν μεταξύ τους αναφέρονται στην κρίση αξιοπιστίας και φερεγγυότητας του συστήματος. Δηλαδή στην πραγματικότητα αναγνωρίζουν ότι το αστικό πολιτικό σύστημα δεν πείθει το λαό όπως στο παρελθόν για την αναγκαιότητα λόγου χάρη του Μνημονίου, των θυσιών για το χρέος και την χρεοκοπία. Ξέρουν καλά ότι το ΚΚΕ έχει μεγάλη συμβολή στην κρίση αξιοπιστίας του συστήματος.
Αισθάνονται πανικόβλητοι μπροστά στην επικείμενη κοινωνική έκρηξη που θα θέσει σε αμφισβήτηση την αστική νομιμότητα και τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες.

Εμείς έχουμε υποχρέωση να καταπολεμήσουμε τις γνωστές αδυναμίες και ελλείψεις μας, ώστε η δυσαρέσκεια ενός μεγάλου μέρους της εργατικής τάξης, του εργαζόμενου και δοκιμαζόμενου λαού να μετατραπεί σε θέληση οργανωμένης σχεδιασμένης πάλης, ρήξης και ανατροπής της αστικής εξουσίας προς όφελος της εξουσίας της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Για τη λαϊκή οικονομία που θα μετατρέψει σε κοινωνική ιδιοκτησία τον πλούτο που διαθέτει η χώρα, θα αξιοποιήσει τις υπαρκτές αναπτυξιακές δυνατότητές της υπέρ της κοινωνικής λαϊκής ευημερίας χωρίς δεσμεύσεις και εξαρτήσεις από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Καλοπροαίρετοι αγωνιστές, απλοί άνθρωποι ίσως να αναρωτηθούν αν είναι επίκαιρη η πολιτική πρόταση του Κόμματος, σε μια περίοδο που ένα πολύ μεγάλο μέρος του λαού αδυνατεί να πληρώσει τους λογαριασμούς της ΔΕΗ και του νερού ακόμα, τα χαράτσια που μας στέλνουν για το σπίτι μας για τη δήθεν αλληλεγγύη των ανέργων.

Και τα δύο μας ενδιαφέρουν εξ ίσου, και η ανακούφιση των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και η πάλη για την εξουσία. Όποιος βάζει τεχνητά τείχη ανάμεσά τους, ουσιαστικά καταδικάζει τον λαό σε μόνιμη αδυναμία παρέμβασης και υποχώρησης.

Εμείς, λόγου χάρη, διεκδικούμε διαγραφή του χρέους και όχι αναδιαπραγμάτευση, γιατί η αναδιαπραγμάτευση είναι χρεοκοπία που θα την πληρώσει βαριά ο λαός, ανοίγει το δρόμο σε νέο δανεισμό. Δεν υποστηρίζουμε το ευρωομόλογο που όλα τα κόμματα στηρίζουν γιατί μας οδηγεί σε φαύλο κύκλο.

Ποια κυβέρνηση, ποια εξουσία μπορεί να διαγράψει το χρέος, χωρίς ποινές και αντίποινα; Ή ποια κυβέρνηση, ποια εξουσία είναι σε θέση να αντιπαλέψει τα αντίποινα κινητοποιώντας τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας και τη λαϊκή δράση;

Λαϊκή κυριαρχία και καπιταλιστική ιδιοκτησία είναι ασυμβίβαστα 100% μεταξύ τους.
Είναι μόνον η κυβέρνηση της εργατικής λαϊκής εξουσίας, που θα απαλλάξει τη χώρα από τις δεσμεύεις τις ΕΕ, από τα δεσμά του ιμπεριαλισμού, θα απαλλάξει τη χώρα από την καπιταλιστική, τη μονοπωλιακή ιδιοκτησία. Η κοινωνικοποίηση και δίπλα της η συνεταιριστικοποίηση, διαμορφωμένες σε πανεθνικό σχεδιασμό με βασικό πυρήνα τον εργατικό έλεγχο από τα κάτω προς τα πάνω, θα γίνουν η προωθητική δύναμη μιας ανάπτυξης που καταργεί την ανεργία, την άναρχη ανάπτυξη, κατανέμει πλήρως την εργατική δύναμη και τα μέσα παραγωγής στους διάφορους κλάδους παραγωγής. Ένα μέρος του κοινωνικού προϊόντος θα κατανέμεται ανάλογα με την εργασία που μέτρο έχει το χρόνο εργασίας, ενώ ένα άλλο μέρος όπως είναι η παιδεία, η υγεία, η στέγη, τα φάρμακα, το νερό, η θέρμανση διανέμεται ισότιμα με βάση τις ανάγκες.

Οι επενδύσεις δεν θα καθορίζονται από το μονοπωλιακό κέρδος αλλά θα έχουν ως κριτήριο την απαλλαγή της χώρας από κάθε μορφή εισαγωγικής εξάρτησης, θα διαμορφώνουν εσωτερική συσσώρευση που θα υπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες και τη συνεχή ανάπτυξη του νέου συστήματος, τις ισότιμες διεθνείς σχέσεις, όσο αυτό γίνεται δυνατό.

Να ποιες είναι οι εγχώριες δυνατότητες της χώρας:

Ο ορυκτός πλούτος
Οι σημαντικές εγχώριες ενεργειακές πηγές
Η βιομηχανική παραγωγή που μπορεί να καλύψει τις εγχώριες ανάγκες του κλάδου των κατασκευών, τις ανάγκες διατροφής σε συνδυασμό με τη σημαντική μηχανοποίηση της γεωργίας και την ήδη συγκεντρωμένη κτηνοτροφία.
Είναι η Βιομηχανία μετάλλου. Η Ναυτιλία - ο κλάδος ο ναυπηγοεπισκευαστικός.

Όταν η Ελλάδα διαθέτει σημαντικές πηγές ανάπτυξης, όταν ακόμα και σήμερα κατατάσσεται στην 25η χώρα στην κλίμακα των πλουσίων χωρών, είναι δυνατόν σήμερα να ανεχθούμε να μας κόβουν μισθούς και συντάξεις, να κάνει το κράτος στάση πληρωμών, να μας κόβουν φάρμακα και εξετάσεις;

Που θα βρεί πόρους η λαϊκή εξουσία;
Θα εξοικονομήσει σημαντικούς πόρους που σπαταλούνται σήμερα για τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας και της εξουσίας των μονοπωλίων.
Θα καταργηθεί η χρηματική αφαίμαξη και ληστεία που επιβάλλει η καπιταλιστική ιδιοκτησία, θα καταργηθούν τα διάφορα πακέτα που αδειάζουν τα κρατικά ταμεία για να στηρίζονται οι μονοπωλιακοί όμιλοι.
Θα διαγραφεί το δημόσιο χρέος
Θα καταργηθούν οι στρατιωτικές δαπάνες για τα σχέδια του ΝΑΤΟ (π.χ. αποστολές στο Κόσσοβο, στο Αφγανιστάν).
Η παραγωγικότητα της εργασίας θα ανέβει με την αξιοποίηση των τεχνολογιών και με τη συμμετοχή του λαού στον εργατικό έλεγχο. Μακριά από το κυνήγι της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας θα επιτυγχάνεται η μείωση των δαπανών εργασίας και υλών με ταυτόχρονη αύξηση παραγόμενου αποτελέσματος.

Ας υποθέσουμε ότι πέφτει η κυβέρνηση, πράγμα που και εμείς το θέλουμε, και στη θέση της αναδειχθεί η κυβέρνηση των αυτοαποκαλούμενων «προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων» που φαντασιώνεται ότι θα διαπραγματευθεί τη μείωση του χρέους και θα καταργήσει το Μνημόνιο. Καταργώντας το Μνημόνιο και χωρίς να πειράξει την μονοπωλιακή ιδιοκτησία, το μόνο που θα πετύχει είναι τα μονοπώλια να ανασυνταχθούν και να πάρουν εκδίκηση, ο λαός ανέτοιμος και αποπροσανατολισμένος θα απογοητευθεί. Θα φουντώσει το γνωστό κίνημα της «κατσαρόλας».
Ας μας πουν οι εραστές μιας τέτοιας κυβέρνησης, σε ποια χώρα έγινε μια τέτοια πολιτική εναλλαγή και αν αυτή κατάφερε τελικά να επιβιώσει και να μη έλθουν τα πράγματα ξανά προς τα πίσω.

Έτσι δεν έγινε με τη κυβέρνηση της «επανάστασης των γαρυφάλλων στην Πορτογαλία»», με την κυβέρνηση των σοσιαλιστών του ηρωικού ιδεαλιστή Αλλιέντε, με την κυβέρνησης των Σαντινίστας στη Νικαράγουα; Και μάλιστα σε μια περίοδο που ο διεθνής συσχετισμός δυνάμεων ήταν πολύ καλύτερος σε σχέση με το σημερινό, και ο εσωτερικός συσχετισμός επίσης περιέκλειε δυναμική που έμεινε αναξιοποίητη αφού η εργατική τάξη δεν μπόρεσε ή δεν κλήθηκε να παίξει τον ρόλο της.
Αλλά ας δούμε και σήμερα τι συμβαίνει. Οι λεγόμενες κεντροαριστερές κυβερνήσεις της Ευρώπης, σε ορισμένες περιπτώσεις με την συμμετοχή και Κομμουνιστικών Κομμάτων δεν ξεχώρισαν σε τίποτε σε σύγκριση με τις φιλελεύθερες και κεντροδεξιές, ακόμα και απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και κατοχή.

Ας δούμε όλες τις αντιφάσεις που διέπουν την μπολιβαριανή διαδικασία στην Βενεζουέλα. Πρόεδρος Τσάβες, με κυβέρνηση και κοινοβούλιο που αποφασίζει διαφορετικά από τις προεδρικές έστω διακηρύξεις. Ο κρατικός έλεγχος σε στρατηγικούς τομείς ή και η κρατικοποίηση ορισμένων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, δεν αλλάζει ριζικά την κατάσταση. Τα μονοπώλια κάνουν κουμάντο, η αντίδραση ανασυντάσσεται. Η διανομή της γης των καπιταλιστών γαιοκτημόνων σε εργάτες γης, που έγιναν μικροϊδιοκτήτες, αναπαράγει την καπιταλιστική ιδιοκτησία καθώς οι γαιοκτήμονες ξαναγοράζουν τη γή από τους φτωχούς αγρότες.

Δείτε την πολιτική κατάσταση στην Κύπρο, πρόεδρος κομμουνιστής, η χώρα δεσμευμένη στην ΕΕ, η κυβέρνηση και το κοινοβούλιο αποφασίζουν μέτρα λιτότητας, ενώ το σχέδιο ανατροπής του προέδρου καλά κρατεί.

Δείτε και την άλλη πλευρά όμως, η σοσιαλιστική Κούβα κατάφερε ως σήμερα να σταθεί στα πόδια της, μόνη της και εν μέσω βάρβαρου ιμπεριαλιστικού εμπάργκο και επέμβασης. Η αντοχή δεν είναι ηθικό ζήτημα, είναι δυνατή όταν ο λαός έχει την ιδιοκτησία και την εξουσία.

Άλλο πράγμα είναι να χάσεις την εξουσία ή να μη την πάρεις λόγω συσχετισμού και άλλο πράγμα είναι να παραιτείται η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της από την κατάκτησή της.
Το γεγονός ότι σήμερα φέρνουμε στην επικαιρότητα το πρόβλημα της εξουσίας καθόλου δεν μας αποτραβά από τα ασφυκτικά προβλήματα του λαού, από την καθημερινότητα του ανέργου, του συνταξιούχου, του αυτοαπασχολούμενου. Αντίθετα, εφοδιάζει το λαό με τη δυνατότητα να αντεπιτεθεί, να διεξάγει πιο αποτελεσματικό αγώνα.

Άμεσο και πρακτικό ζήτημα δράσης είναι να αντιπαλέψουμε το κυβερνητικό σχέδιο, το ευρωπαϊκό σχέδιο σωτηρίας της ελληνικής οικονομίας, όπως υποκριτικά το αποκαλούν.

Αυτό το σχέδιο δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σχέδιο χρεοκοπίας της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Είναι σχέδιο σωτηρίας της κερδοφορίας των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, του μεγαλύτερου μέρους των μονοπωλίων, εξαλείφει τα ίχνη των κοινωνικών κατακτήσεων που έμειναν ύστερα από την λαίλαπα που εξαπολύθηκε με την συνθήκη του Μάαστριχτ.

Βρισκόμαστε τώρα - σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα από ό,τι μπορούσαμε να προβλέψουμε και εμείς - σε μια φάση που συζητείται ένας νέος γύρος ελεγχόμενης χρεοκοπίας καθώς και η προοπτική της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας. Δεν είναι κάτι το απίθανο, εάν η κρίση προχωρήσει στην Ιταλία και την Ισπανία, χτυπήσει για τα καλά την πόρτα της Γαλλίας.

Θα έχουμε φυγόκεντρες τάσεις από την ΕΕ, κάποιες χώρες θα αποβληθούν από την Ευρωζώνη. Θα έχουμε ακόμα μεγαλύτερη αστάθεια στο αστικό πολιτικό σύστημα, οπωσδήποτε και στην Ελλάδα και αλλού. Ενδεχομένως θα υπάρχει περίοδος δυσκολίας σχηματισμού μιας αστικής κυβέρνησης, αλλεπάλληλες εκλογικές μάχες, απότομη πτώση κυβερνήσεων, ανακατατάξεις.

Γι' αυτό το ενδεχόμενο ο αντίπαλος στην Ελλάδα και στην Ευρώπη προετοιμάζεται παρασκηνιακά κυρίως αναζητώντας κυβερνήσεις συνεργασίας. Μετακομίζει τη συμπάθεια από το ένα αστικό κόμμα στο άλλο, ψάχνει για το σχηματισμό κεντροδεξιών ή κεντροαριστερών κυβερνήσεων, ενώ προτιμά το λεγόμενο μεγάλο συνασπισμό συνεργασίας ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Ετοιμάζεται επίσης με σχέδια αντικομμουνιστικής και λαϊκής καταστολής. Αυτό το σχέδιο θα περάσει και μέσω του δημοψηφίσματος που ετοιμάζει το ΠΑΣΟΚ.

Εκτός των άλλων το δημοψήφισμα έρχεται παραπλανητικά ως υποκατάστατο των εκλογών, τις οποίες και εμείς υποστηρίζουμε.
Η αστική τάξη της χώρας προετοιμάζεται με συμμετοχή σε νέο γύρο ανάφλεξης περιφερειακών εστιών πολέμου. Άλλωστε όλες οι προϋποθέσεις υπάρχουν, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή, για μια τέτοια εξέλιξη.
Η εργατική τάξη, ο λαός δεν πρέπει από τώρα να προετοιμάζεται ιδεολογικοπολιτικά και οργανωτικά για μια τέτοια εξέλιξη;
Ή θα αφήσει τους επάνω να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους και να δώσουν μια νέα μορφή στο πολιτικό σύστημα, στην ουσία πιο βάρβαρη και αυταρχική;

Η ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΣΑ ΔΕΜΕΝΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΤΟΥ ΠΑΚΕΤΟΥ «ΣΩΤΗΡΙΑΣ είτε του σοσιαλδημοκρατικού είτε του φιλελεύθερου»

Άμεση αντίδραση με στάση πληρωμών, αυτή είναι η απάντηση στο επιχείρημα της κυβέρνησης ότι θα ζήσουμε δύο κολασμένους μήνες. Εμείς πρέπει να κάνουμε τη ζωή της κυβέρνησης, της Τρόικα κόλαση.

Το ερώτημα λοιπόν που εμείς βάζουμε στο λαό:
Ως πότε θα ζεις με έναν τέτοιο εκβιασμό ή πληρώνεις ή αργοπεθαίνεις στη φτώχεια;
Θα αφήσουμε τον οφειλέτη στη ΔΕΗ, στην εφορία να χάσει το σπίτι του, να μπει ακόμα και στη φυλακή;

Στηρίζουμε, ενθαρρύνουμε, και βεβαίως συμμετέχουμε σε ένα παλλαϊκό κίνημα, οργανωμένο από τα συνδικάτα, μαζικές οργανώσεις γυναικών και νέων, λαϊκές επιτροπές, άλλες μορφές οργάνωσης, κίνημα που αρνείται να πληρώσει τα χαράτσια, διεκδικεί να πληρώσει το κεφάλαιο, τα μονοπώλια.

Στηρίζουμε κάθε προσπάθεια να μπει φραγμός στη δημιουργία, από την εργοδοσία, επιχειρησιακών σωματείων, είμαστε στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας για να γίνουν τα κλαδικά σωματεία μαζικά, οργανωτές του ταξικού αγώνα, με μαζική εργατική συμμετοχή στις συνελεύσεις, στις επιτροπές αγώνα, στις σωματειακές επιτροπές.
Είμαστε σταθερά στην πρώτη γραμμή για να αποκτήσει ουσία και πόδια κάτω, στο λαό, η κοινωνική συμμαχία της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους, με τη φτωχή αγροτιά, με τις οργανώσεις των γυναικών, των φοιτητών, σπουδαστών, των μαθητών.
Στηρίζουμε και πρωτοστατούμε στο κίνημα της εργατικής, λαϊκής οικογένειας που θα κληθεί να πληρώνει τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων, καθώς η κυβέρνηση έχει κάνει στάση πληρωμών στις σχολικές επιτροπές των δήμων.
Ούτε ένα ευρώ δεν πρέπει να πληρώσει η εργατική, λαϊκή οικογένεια.
Στηρίζουμε και παλεύουμε να μη στερηθεί ούτε ένας φοιτητής, σπουδαστής δωρεάν στέγη και σίτιση, να μην υπάρξει οικογένεια που δεν θα στείλει το παιδί της στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο και στα ΤΕΙ για οικονομικούς λόγους, τα έξοδά του.
Στηρίζουμε, είμαστε στην πρώτη γραμμή για να μη πληρώνουν φάρμακα και εξετάσεις οι λαϊκές οικογένειες, για να ξαναμπούν στη λίστα φάρμακα ευρείας χρήσης. Ούτε ένα ευρώ δεν πρέπει να πληρώσει η λαϊκή οικογένεια για εξετάσεις ή θεραπεία στα νοσοκομεία.
Στηρίζουμε και αναπτύσσουμε δράση για την κατάργηση των διοδίων.
Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στη δράση να παρεμποδιστεί η εφαρμογή του νόμου για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ, των κατευθύνσεων για να λειτουργούν τα σχολεία ως ΑΕ.
Αναπτύσσουμε πρωτοβουλίες για την προστασία των ανέργων, ενάντια στη νέα μορφή ανεργίας που αντιπροσωπεύει η εργασιακή εφεδρεία που αφορά το δημόσιο και φθάνει μέχρι τους εργαζόμενους στα κέντρα και τους οργανισμούς που αφορούν την πρόληψη της ναρκοεξάρτησης, τη θεραπεία και κοινωνική επανένταξη, την αντιμετώπιση προβλημάτων ψυχικής υγείας. Είμαστε ριζικά αντίθετοι στο νόμο που φέρνει η κυβέρνηση που η φιλοσοφία του είναι η υποστήριξη της χρήσης χασίς, η συντήρηση της εξάρτησης με τη μεθαδόνη.
Συμμετέχουμε και πρωτοστατούμε στις κινητοποιήσεις για αποκλειστικά δημόσια δωρεάν υγεία και βεβαίως πρόληψη, για ισότιμες δωρεάν παροχές σε όλους ανεξάρτητα που εργάζονται ή δεν εργάζονται, κινητοποιούμαστε για την εξασφάλιση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων.

Όλοι για έναν και ένας για όλους

Νομιμοποιείται σήμερα η μη πληρωμή χαρατσιών, τα χαράτσια μέσα από τη ΔΕΗ, με τα χαρτιά της Εφορίας. Και να μην υπάρχουν ποινές.
Να διεκδικήσουμε δημόσια έργα που υπηρετούν κοινωνικές ανάγκες και εξασφαλίζουν σταθερή εργασία. Πρέπει να γίνουν έργα αποχετευτικά, αντιπλημμυρικά, αντισεισμικής θωράκισης, να κτισθούν χιλιάδες εργατικές, λαϊκές κατοικίες, να στηριχθούν τα νέα ζευγάρια.

Οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, ο λαός θα βρεθεί μπλεγμένος σε ένα νέο γύρο πολέμων σε βάρος λαών αλλά και σε βάρος της χώρας μας, τίποτε δεν μπορεί να αποκλειστεί στο άμεσο μέλλον

Δηλώνουμε για άλλη μια φορά οι λαοί δεν πρέπει να χύσουν το αίμα τους για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών ανταγωνιστών. Ο πόλεμος για την υπεράσπιση των συνόρων μας είναι στενά δεμένος με την πάλη για την εργατική λαϊκή εξουσία και έτσι πρέπει να αναπτυχθεί.
Αυτή τη στιγμή είναι φανερό ότι οξύνονται και μέσα και έξω απ' την ΕΕ οι ανταγωνισμοί τους επίσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα, τη Ρωσία κ.λπ. Το επίκεντρο του ανταγωνισμού αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική. Αυτή η περίφημη αραβική άνοιξη δεν προήλθε, δυστυχώς, από λαϊκή εξέγερση, και όπου έσκασε μύτη η παρέμβαση του εργατικού κινήματος π.χ. στην Αίγυπτο, υποκαταστάθηκε από θολά σχήματα υπό την καθοδήγηση τμημάτων της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστών.

Αυτές τις μέρες πρέπει να επαγρυπνούμε καθώς επίκειται η άντληση πετρελαίου από την Κύπρο σε συνεργασία με το Ισραήλ και τις εταιρείες των ΗΠΑ. Στο φόντο αυτού του γεγονότος γίνεται μια προσπάθεια να περιοριστεί η διείσδυση στην περιοχή από την πλευρά της Ρωσίας και της Κίνας, ενώ η Τουρκία δρομολογεί τις βλέψεις της για το Αιγαίο, αφού η ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη συμφωνήσει σε νέα εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Στηρίζουμε το δικαίωμα του κυπριακού λαού, της Κυπριακής Δημοκρατίας να κάνει την άντληση και να έχει τη δικιά της ΑΟΖ. Δεν το συζητάμε.

Αργά η γρήγορα βγαίνει στην επιφάνεια το κλασσικό πρόβλημα, πώς συνδυάζεται ο αγώνας για τα κυριαρχικά δικαιώματα με την πάλη κατά του ιμπεριαλισμού, με την πάλη για τη λαϊκή εξουσία.
Μεγαλώνουν οι κίνδυνοι όταν οι λαοί καθοδηγούνται να περάσουν στο πλευρό του ενός ιμπεριαλιστικού άξονα σε βάρος του άλλου. Να υψώσουμε κατηγορηματικό, μαζικό όχι απέναντι στην λεγόμενη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, απέναντι στον υπαρκτό κίνδυνο να πλασαριστεί ένα νέο σχέδιο Ανάν στην Κύπρο. Παλεύουμε για την άμεση αναγνώριση του ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους. Τα οξυμένα προβλήματα της περιοχής μας δεν μας οδηγούν να ξεχάσουμε το αμερικανικό και ευρωπαϊκό σχέδιο κατά της Κούβας, την πίεση που ασκείται, τους εκβιασμούς στον ηρωικό αυτό λαό να δεχθεί τις καπιταλιστικές μεταρρυθμίσεις. Δεν ξεχνάμε τους 5 κουβανούς ήρωες που είναι φυλακισμένοι στις ΗΠΑ γιατί αποκάλυψαν τα σχέδια κατά της πατρίδας τους.
Ούτε στο πλευρό των ΗΠΑ, ούτε της Γερμανίας, ούτε της Κίνας, ούτε της Ρωσίας, δεν γινόμαστε σύμμαχοι κανενός ιμπεριαλιστή. Πατριωτικός διεθνισμός, ενάντια στον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου.

Ο λαός να μην εγκλωβιστεί σε υποκατάστατα ελπίδας
Να μη χάνεται χρόνος σε αυταπάτες
Τέρμα στα άμαζα συνδικάτα και κλαδικά σωματεία
ΤΕΡΜΑ στο φαινόμενο στα εργοστάσια, στις επιχειρήσεις, στα γραφεία να μην αναπτύσσεται η πολύμορφη ταξική πάλη, να μη ριζώνει αυτή σε ένα ισχυρό ΚΚΕ και δυνατή ΚΝΕ. Παραμερίστε με μαζικές δημοκρατικές διαδικασίες τους συμβιβασμένους, την εργατική, συνδικαλιστική αριστοκρατία.
Μόνο οι θυσίες του αγώνα πιάνουν τόπο
Εμείς δε φοβόμαστε, ίσα ίσα περιμένουμε και εκτιμάμε ότι στη δράση θα μπουν νέες λαϊκές μάζες. Βεβαίως αυτές οι λαϊκές μάζες δεν έχουν εμπειρία ταξικής πάλης. Αλίμονο αν το ΚΚΕ σταθεί φοβισμένο απέναντι στις λαϊκές μάζες. Αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι πρέπει να παραιτηθεί το ΚΚΕ από την προσπάθεια ανοιχτά και καθαρά μέσα σ' αυτό το κίνημα να πει τη γνώμη του, όταν αυτό το κίνημα έχει κουσούρια, αδυναμίες, είναι ευάλωτο στα σχέδια του αντίπαλου. Μέσα στο κίνημα πρέπει να γίνεται διαπάλη.

ΠΟΙΟ ΚΟΜΜΑ, ΠΟΙΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΠΟΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

Ποιο κόμμα, ποιοι εργαζόμενοι μπορούν να δώσουν πρώτοι το παράδειγμα στη μαζικοποίηση των σωματείων, στη δημοκρατική λειτουργία του κινήματος με όρους μαζών, στην ανάπτυξη της λαϊκής αυτενέργειας και πρωτοβουλίας, στον πολλαπλασιασμό των μελών των σωματείων που έχουν ενεργό ρόλο και συμμετοχή σε όλα;

Είναι το ΚΚΕ και η ΚΝΕ, είναι οι φίλοι και οπαδοί του κόμματος, είναι οι ριζοσπάστες μαχητές που ανεξάρτητα από τις ιδιαίτερες απόψεις τους άφοβα έχουν καταλήξει στη σημασία συνεργασίας και συμπόρευσης με το ΚΚΕ.

Εδώ κρινόμαστε όλοι, όχι από την προσωπική μας δράση και αυτοθυσία αλλά πάνω απ’ όλα αν ως λαϊκοί ηγέτες εμπνέουμε τη διάθεση οργάνωσης και συμμετοχής στους πολλούς, αν εμπιστευόμαστε τις εργατικές λαϊκές μάζες και τη νεολαία, αν αναγνωρίζουμε τον αποφασιστικό τους ρόλο.
Επομένως οφείλουμε γρήγορα, χωρίς καμία αναβλητικότητα και χρονοτριβή να αποβάλλουμε τα φαινόμενα καμπανιακής δουλειάς χωρίς σχέδιο προοπτικής.

Να βάλουμε τέρμα στο φαινόμενο στο όνομα της ευθύνης και του φιλότιμου να παίρνουμε όλο το βάρος της οργάνωσης του αγώνα, χωρίς να δείχνουμε πρώτα το ενδιαφέρον να παρακινούμε και άλλους, να ζητούμε την γνώμη και την συμμετοχή τους.
Θα πρωτοστατήσουμε στην ανάπτυξη της ενότητας δράσης της εργατικής τάξης ανεξάρτητα των εργασιακών σχέσεων, στην κοινή δράση με τους μετανάστες, στη συμμαχία της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους που υποφέρουν από τα μονοπώλια, τη φτωχή αγροτιά, στην ανάπτυξη παντού ιδιαίτερης δουλειάς που παίρνει υπόψη την ανισότητα της γυναίκας, τις ιδιαίτερες ανάγκες των νέων.

Πρέπει να μπει ένα τέρμα σε συντεχνιακές και τεχνητές διαιρέσεις ανάμεσα στους δημόσιους και ιδιωτικούς εργάτες και υπαλλήλους. Ανάμεσα στους εργατοϋπαλλήλους και στους μικρούς εμπόρους, επαγγελματίες.
Η κοινωνικοπολιτική συμμαχία που βασίζεται στην κοινωνική διαστρωμάτωση και όχι σε αφηρημένες έννοιες, είναι η μόνη συμμαχία που μπορεί να μας βγάλει από τα βάσανα.
Η συμπόρευση με το ΚΚΕ, η ισχυροποίηση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ είναι όρος σήμερα για να αρχίζει να γέρνει η πλάστιγγα υπέρ του λαού.

Απο το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ

Μαζική έξοδος από το Δημόσιο

Διαστάσεις πανικού λαμβάνει το κύμα αποχωρήσεων, με χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους να καταθέτουν αιτήσεις συνταξιοδότησης ενόψει των ανατροπών στο μισθολόγιο, τις συντάξεις αλλά και στην εργασιακή εφεδρεία, σε σημείο μάλιστα τα ασφαλιστικά ταμεία να βρεθούν μπροστά ακόμη και σε στάση πληρωμών! Μόνο στο ΙΚΑ σε διάστημα δύο ημερών υποβλήθηκαν 1.000 αιτήσεις για συνταξιοδότηση υπαλλήλων του Ιδρύματος. Οι αιτήσεις για αποχώρηση ανέρχονται σε 2.000 στο υπουργείο Οικονομικών, συμπεριλαμβανομένου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
Ο πρόεδρος της ΠΟΣΕ - ΙΚΑ Νίκος Χατζόπουλος δήλωσε χθες ότι μέσα σε δύο ημέρες 1.000 υπάλληλοι από τους 8.385 παραιτήθηκαν υποβάλλοντας αιτήσεις συνταξιοδότησης. Παράλληλα ο κ. Χατζόπουλος προειδοποίησε για τα προβλήματα στην εξυπηρέτηση του κοινού και την είσπραξη των εσόδων από εισφορές και κάλεσε τα συναρμόδια υπουργεία να ξεκαθαρίσουν τι θα ισχύσει για τις συντάξεις μετά την εφαρμογή του νέου μισθολογίου και της εργασιακής εφεδρείας.
Μαζικές είναι οι αιτήσεις συνταξιοδότησης και στα άλλα ασφαλιστικά ταμεία (ΟΑΕΕ, ΟΠΑΔ κ.λπ.), γεγονός το οποίο - όπως παρατηρεί ο πρόεδρος της ΠΟΠΟΚΠ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσωπικού στα ασφαλιστικά ταμεία) Θανάσης Τσακανίκας - θα προκαλέσει μπλακάουτ στην εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων αλλά και στη βιωσιμότητα των οργανισμών.
Ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ασφαλιστικών Ταμείων και γενικός διευθυντής του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων Νίκος Καλάκος τόνισε ότι οι υπό συνταξιοδότηση εργαζόμενοι δεν θα αποφύγουν τελικά τις μειώσεις στις συντάξεις τους αφού το μέτρο θα έχει αναδρομική ισχύ. Ανέφερε επίσης ότι η τελευταία αναλογιστική μελέτη που έφθασε στο Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων κατέδειξε πως το έλλειμμα υπερβαίνει τα 4 δισ. ευρώ, γεγονός που οδηγεί με ακρίβεια στη στάση πληρωμών. Στο ίδιο Ταμείο δεν αποκλείεται να υπάρξουν και νέες περικοπές στο εφάπαξ, πέραν του 10% που ήδη έχει επιβληθεί.
Τονίζεται ότι εκτός από το νέο μισθολόγιο και την εργασιακή εφεδρεία, το υπουργείο Οικονομικών εξετάζει νομοθετική ρύθμιση και για τις συντάξεις, για τη μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης, η οποία θα αφορά τόσο τους «παλαιούς» όσο και τους «νέους» ασφαλισμένους. Το ποσοστό πρόκειται να υποχωρήσει στο 60% από το 80% που ισχύει σήμερα για τους «παλαιούς» και 70% για όσους ασφαλίστηκαν μετά το 1993.
Σύμφωνα με κύκλους της ΑΔΕΔΥ, με τις νέες ρυθμίσεις η μείωση των συντάξεων μπορεί να αρχίζει από 142 ευρώ - για όσους είναι σε χαμηλά κλιμάκια - και να φτάνει έως και τα 393 ευρώ τον μήνα, για όσους είναι στα υψηλότερα κλιμάκια και συμπληρώσουν 35ετία. Μεγάλοι χαμένοι θα είναι οι παλαιοί ασφαλισμένοι, που μπήκαν στην αγορά εργασίας μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1992. Ωστόσο, οι αλλαγές θα επηρεάσουν και όσους διορίστηκαν μετά το 1993.

Παρακολουθείται από την Αμερικανική πρεσβεία η δράση του ΚΚΕ και των στελεχών του σε όλη την Ελλάδα.

Οι αγώνες και οι θέσεις του Κόμματος για τα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή, η στρατηγική και η επιρροή του στο λαό, απασχολούν τις αναφορές των Αμερικάνων διπλωματών
Το έντονο ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τις θέσεις και τη δράση του ΚΚΕ, αποκαλύπτουν τα απόρρητα τηλεγραφήματα που διέρρευσαν από το Wikileaks

Δεκάδες αναφορές στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας περιέχονται στα τηλεγραφήματα της αμερικάνικης πρεσβείας στην Αθήνα προς την Ουάσιγκτον. Τα απόρρητα έγγραφα είχε στην κατοχή του ο ιστότοπος Wikileaks και από χτες δημοσιεύονται ανεξέλεγκτα στο διαδίκτυο, μετά τη διαρροή των κωδικών από τη βρετανική εφημερίδα «Guardian». Στα χιλιάδες τηλεγραφήματα που έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι τώρα σε ελληνικούς ιστότοπους και αφορούν την Ελλάδα, περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων πληροφορίες και εκτιμήσεις των Αμερικάνων πρέσβεων στην Αθήνα για το ΚΚΕ.
Ανάμεσα στα ζητήματα που απασχολούν τους διπλωμάτες των ΗΠΑ, είναι η αντοχή του ΚΚΕ σαν μαρξιστικό - λενινιστικό κόμμα, παρά τις ανατροπές στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, η επιρροή του στο εργατικό κίνημα και η εκλογική του απήχηση, η συμμετοχή του στους εργατικούς, αντιιμπεριαλιστικούς και φοιτητικούς αγώνες, οι θέσεις του για τα εθνικά θέματα της Ελλάδας και οι διεθνείς σχέσεις του Κόμματος, ιδιαίτερα με την Κούβα.

Από το σύνολο των τηλεγραφημάτων, προκύπτει ότι εκπρόσωποι των αστικών κομμάτων, επιχειρηματίες και άλλοι παράγοντες του αστικού συστήματος μπαινόβγαιναν στην αμερικάνικη πρεσβεία(βλεπε Καρατζαφερης-Τζαβελα) και παρείχαν συστηματικά πληροφορίες και εκτιμήσεις για τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, τα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή, με αιχμή τα ενεργειακά και άλλα θέματα ενδιαφέροντος της αμερικάνικης διπλωματίας. Κάτω από αυτό το πρίσμα και σε σχέση με τις ιδιαίτερες επιδιώξεις των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή, εξετάζεται και η δράση του ΚΚΕ, που δείχνει να απασχολεί τους Αμερικάνους, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την αντιιμπεριαλιστική δράση του Κόμματος.

Στις 6/9/2007, λίγο πριν τις εκλογές, σε τηλεγράφημα για την κατάσταση στην Ελλάδα, η αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα εκτιμάει για το ΚΚΕ: «Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ) διαμορφώθηκε στα 1920 και παραμένει προσηλωμένο στον σοβιετικού τύπου μαρξισμό - λενινισμό. Παραδοσιακά ελέγχει τουλάχιστον 5% του ελληνικού εκλογικού σώματος και το τελευταίο διάστημα έχει διευρύνει τη δύναμή του, κερδίζοντας δυνάμεις που φεύγουν από το ΠΑΣΟΚ. Υπό την ηγεσία της ΓΓ, Αλέκας Παπαρήγα, το ΚΚΕ ευδοκιμεί σε καταστάσεις αναστάτωσης και παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην οργάνωση των εργαζομένων και στις απεργίες στο δημόσιο τομέα».

Σε επόμενο τηλεγράφημα, στις 17/12/2008, σχετικά με τα γεγονότα που ακολούθησαν τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου, η αμερικάνικη πρεσβεία αναφέρεται στους«δεινόσαυρους της σκληρής Αριστεράς», γράφοντας συγκεκριμένα: «Σε αντίθεση με τους ομολόγους τους σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, τα αριστερά κόμματα στην Ελλάδα δεν έχουν εξελιχθεί μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, την περαιτέρω ολοκλήρωση της ΕΕ και την οικονομική παγκοσμιοποίηση. Η ιδεολογία, οι τακτικές και οι στόχοι της ελληνικής "σκληρής αριστεράς", παραμένουν ίδιες με αυτές στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, και αποτελούν χώρο υποδοχής αποστρατευμένων αναρχικών.
Αντανακλώντας τις ιδεολογικές διαιρέσεις μιας προηγούμενης εποχής, η αριστερά παραμένει διασπασμένη ανάμεσα στο ΚΚΕ ορθόδοξο μαρξιστικό - λενινιστικό κόμμα, σοβιετικού τύπου και το νέο - αριστερό ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει υιοθετήσει τα συνθήματα και την νοοτροπία ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, διατηρεί όμως ακόμα μια σχετική πίστη στο μαρξισμό. Ενώ το ΚΚΕ υποστήριξε δημόσια μόνο ειρηνικές και πειθαρχημένες διαδηλώσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ πιο ανοιχτά παρότρυνε αναρχικούς και φοιτητές σε βίαιη δράση».
Τεντωμένες κεραίες για τα Βαλκάνια
Στις 23/7/2008, μετά τη σύλληψη Καράτζιτς, η αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα ενημερώνει ότι το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που εκφράζει «ασυμφωνία». Σύμφωνα με το τηλεγράφημα:
«Το Ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΕ), ένα από τα λίγα κόμματα σε όλο τον κόσμο που διατηρεί σταλινικό προσανατολισμό, εξέδωσε μια ασύμφωνη ανακοίνωση, ισχυριζόμενο ότι η σύλληψη αποτελεί ένδειξη ότι η Σερβία "έχει ενδώσει" σε αμερικανικές και ευρωπαϊκές πιέσεις. Στη δήλωσή του, το ΚΚΕ ονομάζει το Δικαστήριο της Χάγης "παράνομο και επαίσχυντο", δεδομένου ότι είναι το ίδιο δικαστήριο που "έχει την ευθύνη για τη φυλάκιση και το θάνατο του Μιλόσεβιτς", επειδή τόλμησε να αντισταθεί στον πόλεμο του ΝΑΤΟ κατά της χώρας του. Το ΚΚΕ κάλεσε ακόμα να συλληφθούν ο γγ του ΝΑΤΟ και οι σύμμαχοι πολιτικοί ηγέτες, κατηγορώντας τους για "μαζικά εγκλήματα εναντίον των λαών της Γιουγκοσλαβίας, για την κατάσταση του Κοσσυφοπεδίου, και την αναζωπύρωση του εθνικισμού και των απειλών για την ειρήνη στην περιοχή"».
Αργότερα και με αφορμή την ανεξαρτητοποίηση του Κοσσόβου, το αμερικάνικο προξενείο στη Θεσσαλονίκη στέλνει στην Ουάσιγκτον αναφορά για τη διαδήλωση που διοργάνωσε στις 22/2/2008 η Κομματική Οργάνωση Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ. Η καταγραφή είναι λεπτομερέστατη και μεταξύ άλλων αναφέρει: «Στις 19:30, περίπου 700 διαδηλωτές, περιλαμβανομένων των μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας (ΚΚΕ) και της Κομμουνιστικής Νεολαίας της Ελλάδας (ΚΝΕ) συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Αριστοτέλους (σχέδια για την διαδήλωση είχαν αναγγελθεί εκ των προτέρων) και πορεύτηκαν σε κεντρικούς δρόμους της πόλης, με κόκκινες σημαίες και αναμμένα κεριά (...)
Τους καθοδηγούσε ο γραμματέας της ΚΟ Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ Κ. Αβραμόπουλος, ο οποίος σημείωσε ότι τόσο η ΝΔ, όσο και το ΠΑΣΟΚ, έχουν κοινή ευθύνη για την κατάσταση στα Βαλκάνια και ζήτησε από την κυβέρνηση της Ελλάδας να μην αναγνωρίσει το Κοσσυφοπέδιο. Οι διαδηλωτές σταμάτησαν πρώτα μπροστά από το γαλλικό προξενείο, ύστερα μπροστά από το γερμανικό προξενείο και τελικά σταμάτησαν για πέντε λεπτά μπροστά από το κτίριο που στεγάζει το αμερικανικό Γενικό Προξενείο. Φώναζαν αντιαμερικανικά συνθήματα (π.χ. "Αμερικανοί, φονιάδες των λαών, πηγαίνετε σπίτι", "Δεν είναι τρομοκράτες οι λαοί, τρομοκράτες είναι οι Αμερικανοί", "Εξήντα χρόνια ΝΑΤΟ, η ίδια ιστορία, βία, πολέμοι και τρομοκρατία").
Εκαψαν μια αμερικανική σημαία και με σπρέι έγραψαν στο πεζοδρόμιο, μπροστά από την κύρια είσοδο του κτιρίου, "Αμερικανοί, φονιάδες των λαών», με υπογραφή του ΚΚΕ. Στη συνέχεια, αναχώρησαν και η πορεία προχώρησε προς το Προξενείο της Σερβίας και το Βρετανικό Συμβούλιο, απ' όπου διαλύθηκε ειρηνικά».
Στο ίδιο τηλεγράφημα γίνεται μνεία στην «καλά προετοιμασμένη και αποτελεσματική» δράση της αστυνομίας. Συγκεκριμένα, γράφεται: «Το Γενικό Προξενείο των ΗΠΑ βρίσκεται στον 7ο όροφο ενός εμπορικού κτιρίου, το οποίο στεγάζει επίσης το αλβανικό Προξενείο και το Προξενικό Γραφείο της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης, η αστυνομία ήταν καλά προετοιμασμένη και προστάτευσε το κτίριο του Προξενείου με αποτελεσματικότητα. Τέσσερα τμήματα της αστυνομίας είχαν αναπτυχθεί γύρω από το κτίριο και δύο κλούβες της αστυνομίας, με ένα πυροσβεστικό όχημα, κρατούσαν κλειστό τον δρόμο στο πίσω μέρος του Προξενείου. Τοπικά τηλεοπτικά συνεργεία κάλυψαν τα γεγονότα».
Με προφανή στόχο να δημιουργήσει συνειρμούς για «ακραίες αντιδράσεις», ο Αμερικάνος πρόξενος επισυνάπτει στο ίδιο τηλεγράφημα την περιγραφή κινητοποίησης που έκανε την ίδια μέρα στη Θεσσαλονίκη η «Χρυσή Αυγή», αντιδρώντας στην πρόταση Νίμιτς «για την επίλυση του ονόματος της Μακεδονίας».
Ενοχλητική η αλληλεγγύη στην Κούβα
Αλλο τηλεγράφημα της αμερικάνικης πρεσβείας ασχολείται με τη στάση της Ελλάδας απέναντι στην Κούβα και παρατηρεί: «Η Ελλάδα ακολουθεί σε γενικές γραμμές την κοινή θέση της ΕΕ, σε ό,τι αφορά τις σχέσεις με την Κούβα (...) Δεν γνωρίζουμε καμία πρόσφατη επίσκεψη υψηλού επιπέδου μεταξύ αξιωματούχων των δύο χωρών. Η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει κάνει επίσημες δηλώσεις σχετικά με τη μετάβαση από τον Φιντέλ στον Ραούλ Κάστρο και δεν έχει κάνει γενικά κανένα σχόλιο σχετικά με την Κούβα. Το Ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΕ) διατηρεί στενούς δεσμούς με το καθεστώς της Κούβας. Τον Μάιο του 2008, η Γενική Γραμματέας του ΚΚΕ κ. Παπαρήγα επισκέφθηκε την Αβάνα για να συναντηθεί με τον Ραούλ Κάστρο και άλλα κορυφαία μέλη του καθεστώτος του Κάστρο».
Αναφορές, τέλος, γίνονται στα τηλεγραφήματα που έχουν δημοσιοποιηθεί έως τώρα για κινητοποιήσεις του ΚΚΕ ενάντια στην ισραηλινή επέμβαση στην Λωρίδα της Γάζας. Αλλά και στη διοργάνωση κινητοποιήσεων με αιχμή τα ζητήματα της εκπαίδευσης, ιδιαίτερα εκείνες που έγιναν έξω από αμερικάνικων συμφερόντων σχολές, την περίοδο που συζητιόταν η εξομοίωση των πτυχίων που δίνουν σχολές ξένων χωρών, με εκείνα που παρέχουν τα ελληνικά τριτοβάθμια ιδρύματα.

Πάνω από 760.000 οι εγγεγραμμένοι άνεργοι τον Αύγουστο

Νέα μεγάλη άνοδο σημείωσαν οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στον ΟΑΕΔ το μήνα Αύγουστο του 2011 σε σχέση με τον αντίστοιχο περσινό μήνα. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, οι εγγεγραμμένοι άνεργοι τον περασμένο Αύγουστο έφτασαν τους 693.329, αυξημένοι κατά 124.107, σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2010 οπότε και οι εγγεγραμμένοι άνεργοι ανέρχονταν στους 569.222, ποσοστιαία αύξηση 21,8%. Ωστόσο, ο πραγματικός αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων είναι μεγαλύτερος, καθώς στους 693.329 άνεργους πρέπει να προστεθούν άλλοι 69.976, τους οποίους οι υπηρεσίες του ΟΑΕΔ δεν μετρούν ως άνεργους επειδή δηλώνουν ότι δεν αναζητούν εργασία. Ετσι, ο αριθμός των ανέργων εκτινάσσεται στα 763.305 άτομα.


Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση αξιοποιεί τα χρήματα του ΟΑΕΔ για να μπουκώσει με ζεστό χρήμα τους επιχειρηματίες, προκειμένου να απασχολήσουν τζάμπα φτηνούς εργαζόμενους, αρνείται να πάρει άμεσα μέτρα προστασίας και ανακούφισης των ανέργων. Ενδεικτικό αυτής της βάρβαρης πολιτικής που οδηγεί σε ακραία φτώχεια χιλιάδες εργατικές οικογένειες αποτελεί και το γεγονός ότι από το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων επιδοτούνται μόλις 212.297 άτομα, ποσοστό 27,8% του συνόλου των εγγεγραμμένων ανέργων.

Τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν ότι τα όποια προγράμματα έχει βάλει σε εφαρμογή η κυβέρνηση με πρόσχημα την αντιμετώπιση της ανεργίας είναι προγράμματα ενίσχυσης των εργοδοτών, οι οποίοι το μόνο που κάνουν είναι να εκμεταλλεύονται χωρίς να πληρώνουν δεκάρα τσακιστή τους εργαζόμενους για λίγους μήνες. Αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να φρενάρει την ανεργία γιατί αποτελεί μέρος του συστήματος που την παράγει.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΕΔ, στην ηλικιακή ομάδα 30 - 54 ετών αντιστοιχεί το 62,63% των εγγεγραμμένων ανέργων, στην ομάδα κάτω των 30 το 28,23% και στην ομάδα άνω των 55 ετών το 9,14%. Από το σύνολο των ανέργων το 59,19% είναι γυναίκες και το 40,81% άνδρες. Στο επίπεδο της εκπαίδευσης το 45,28% των ανέργων έχει δευτεροβάθμια εκπαίδευση, το 34,61% έχει τελειώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση (έως 3η Γυμνασίου), το 18,92% έχει τριτοβάθμια εκπαίδευση και το 1,20% δεν έχει εκπαίδευση.

Οι αναγγελίες πρόσληψης τον Αύγουστο του 2011 έφτασαν τις 50.443. Ταυτόχρονα, τον ίδιο μήνα χάθηκαν 58.619 θέσεις εργασίας (απολύσεις, λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου και «οικειοθελείς» αποχωρήσεις). Ετσι, οι καθαρές ροές της μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα ήταν μειωμένες κατά 8.176. Τέλος, από το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων, το 36% αναλογεί στην Περιφέρεια Αττικής και το 20,49% στην Περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας.

Η εξαπατημένη ΓΣΕΕ!

Την απατημένη σύζυγο παριστάνει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και με επιστολή της στον υπουργό Εργασίας διαμαρτύρεται γιατί ενώ συμμετείχε στο διάλογο - απάτη που έστησε η κυβέρνηση για την αναβάθμιση του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας (ΑΣΕ), τελικά διαπιστώνει ότι «η συζήτηση επικεντρώνεται αποκλειστικά και μόνο στη "νομιμοποίηση" της περαιτέρω αποδυνάμωσης της επέκτασης των ΣΣΕ και της γενίκευσης των ειδικών επιχειρησιακών συμβάσεων...».


Δεν είναι η πρώτη φορά που η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ προσπαθεί να δείξει ότι εκ των υστέρων ανακαλύπτει την Αμερική. Διότι από την πρώτη στιγμή, σκοπός της Επιτροπής που συστάθηκε δεν ήταν η ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων και μάλιστα των κλαδικών, αλλά η αποδυνάμωσή τους. Και η πλειοψηφία διαθέτει και τη γνώση και την εμπειρία να το καταλάβει. Ομως, άλλες ήταν οι επιδιώξεις της. Ηθελε και αυτή τη φορά να δώσει τη «νομιμοποίηση» που επεδίωκε η κυβέρνηση για να προχωρήσει η ανατροπή των κλαδικών συμβάσεων και η επέκταση των ειδικών επιχειρησιακών και, εντέλει, η μαζική επιβολή των ατομικών. Η απόσυρση τώρα του εκπροσώπου της από την Επιτροπή, γίνεται για να κρατηθούν τα προσχήματα. Η δουλειά, όμως, έγινε.

Καλεί, μάλιστα, τους εκπροσώπους των εργοδοτών, τους οποίους αποκαλεί και «εθνικούς διαπραγματευτές», να αποδείξουν την ομόθυμη θέση τους για σεβασμό των κλαδικών συμβάσεων... Με δυο λόγια, καλεί το λύκο να φυλάξει τα πρόβατα.

Οχι, δεν είναι εξαπατημένη η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία για να υπηρετηθούν τα συμφέροντα της μεγαλοεργοδοσίας και αυτό το καθήκον το φέρνει σε πέρας με πλήρη επιτυχία.

«Δεν έχουμε να πληρώσουμε, δε θέλουμε να πληρώσουμε»

Με το σύνθημα «Αρνούμαι να πληρώσω τη φορο-ληστεία, ούτε ένα ευρώ για την πλουτοκρατία» εργάτες, αυτοαπασχολούμενοι, σπουδαστές, γυναίκες, άνεργοι, συνταξιούχοι, ανταποκρίθηκαν χθες στο αγωνιστικό κάλεσμα του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΕΒΕ, της ΠΑΣΥ, του ΜΑΣ και της ΟΓΕ και από το Σύνταγμα έστειλαν μήνυμα αντίστασης στη νέα φοροκαταιγίδα, ισχυρό μήνυμα ανυπακοής στα νέα αντιλαϊκά μέτρα. Με μια φωνή διαδήλωσαν και δήλωσαν «Δεν έχουμε να πληρώσουμε, δε θέλουμε να πληρώσουμε», δεν αναγνωρίζουμε το χρέος που δημιούργησε η πλουτοκρατία και οι κυβερνήσεις που την υπηρετούν. Με τα πανό του ΜΑΣ σπουδαστές και φοιτητές διατράνωσαν την αντίθεσή τους στο νόμο - πλαίσιο και με το σύνθημα «Ανάγκη του λαού η δωρεάν παιδεία έξω από τις σχολές η κάθε εταιρεία» αποκάλυψαν το πραγματικό ταξικό περιεχόμενο αυτού του νόμου. Από το Σύνταγμα οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα της Αθήνας διαμήνυσαν την απόφασή τους να κλιμακώσουν τους αγώνες τους, να οργανώσουν και να προετοιμάσουν την επόμενη πανελλαδική απεργία, να δώσουν ώθηση στην κοινωνική συμμαχία.


Σε δήλωσή της από το χώρο του συλλαλητηρίου η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα τόνισε: «Να παραμερίσουμε τους φόβους, τις αυταπάτες, τους δισταγμούς διαφορετικά θα βρεθούμε κυριολεκτικά κολλημένοι στον τοίχο, ο εργαζόμενος λαός, η εργατική τάξη, ιδιαίτερα η νεολαία. Από τώρα πρέπει να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την αναγέννηση και την αντεπίθεση του κινήματος».
Αλέκα Παπαρήγα: Από τώρα πρέπει να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την αναγέννηση και την αντεπίθεση του κινήματος 

Επιχείρηση διαίρεσης των εργαζομένων

Μόνο αθεράπευτα αφελείς και εθελοτυφλούντες θα πίστευαν το παραμύθι της κυβέρνησης ότι τάχα η εργασιακή εφεδρεία και οι απολύσεις αφορούν τους εργαζόμενους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα ή όσους έχουν εργασιακή σχέση αορίστου ή ορισμένου χρόνου. «Στο στενό δημόσιο τομέα απολύσεις δεν προβλέπονται, ούτε γίνεται τέτοια συζήτηση, καθότι υπάρχουν συνταγματικοί περιορισμοί», υποστήριξε χτες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η εργασιακή εφεδρεία και οι απολύσεις αφορούν τους εργαζόμενους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Είναι ολοφάνερο ότι πρόκειται για τερατώδες ψέμα που διακινείται με σκοπό να διαιρέσει τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα και να περάσει τα μέτρα που τσακίζουν τα δικαιώματά τους και τους ρίχνουν στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Η αλήθεια είναι ότι στη δεξαμενή με το «πλεονάζον προσωπικό», που στη συνέχεια θα υπαχθεί σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας, δηλαδή καθεστώς ανεργίας και απόλυσης, δε θα ριχτούν μόνο εργαζόμενοι από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, αλλά και από το «στενό», δηλαδή τη δημόσια διοίκηση (υπουργεία κλπ.), έστω και αν αυτό γίνει με κάποια διαφορά φάσης. Τον τρόπο που θα γίνει αυτό τον δείχνει η έκθεση του ΟΟΣΑ για τη δημόσια διοίκηση, που διαπιστώνει «πληθώρα» γενικών και ειδικών γραμματειών, καθώς και διευθύνσεων και τμημάτων και ούτε λίγο ούτε πολύ συστήνει την κατάργηση του 1/3 εξ αυτών. Είναι ολοφάνερο ότι η κατάργηση των διευθύνσεων και των τμημάτων συνεπάγεται και κατάργηση οργανικών θέσεων, πράγμα που ανοίγει το δρόμο για εργασιακή εφεδρεία και απολύσεις ακόμα και στο στενό δημόσιο τομέα. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να «τσιμπήσουν», να εγκαταλείψουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και να οργανώσουν την ενιαία πάλη τους για τη λαϊκή εξουσία.