Η συζήτηση περί «νομιμότητας»

Όσο ο χρόνος απομακρύνεται από τα γεγονότα σε Κερατσίνι και Πέραμα, τόσο πιο φανερή γίνεται η προσπάθεια της κυβέρνησης, με τη συμβολή και των άλλων κομμάτων της διαχείρισης, να αξιοποιήσει τη δράση της Χρυσής Αυγής για να φτιάξει κλίμα και να ενισχύσει τα μέτρα, που αντικειμενικά στοχοποιούν το λαό και το κίνημα. Αναπροσαρμόζει, μάλιστα, την προπαγάνδα και τους χειρισμούς της, ανάλογα με τη στάση των άλλων κομμάτων, που διαγκωνίζονται μαζί της για το ποιος είναι ο καλύτερος να διαφυλάξει τη «δημοκρατία» και την «ομαλότητα». Γι' αυτό άφησε κατά μέρος το ιδεολόγημα του «συνταγματικού τόξου» και λίγο λίγο φέρνει τη συζήτηση στο προκείμενο για το αστικό σύστημα, που είναι η τήρηση της «νομιμότητας».
Πιο αποκαλυπτικός απ' όλους ήταν ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Μ. Βορίδης. Αναφερόμενος ειδικά στο ΚΚΕ, ζήτησε την περασμένη βδομάδα να αποκηρύξει το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και να προσαρμόσει τη δράση του στη «νομιμότητα», όπως την ορίζουν οι νόμοι που ψηφίζονται στη Βουλή. Τι κάνουν αυτοί οι νόμοι; Μειώνουν μισθούς, καταργούν δικαιώματα, οδηγούν τα λαϊκά στρώματα στη φτώχεια. Στερούν τη μόρφωση από τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας και την Υγεία απ' όσους δεν έχουν να πληρώσουν. Ενισχύουν τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους, καταργούν στοιχειώδη συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες. Κοντολογίς, είναι νόμοι με τους οποίους η κυβέρνηση πάει να διαχειριστεί την κρίση προς όφελος του κεφαλαίου και σε βάρος του λαού.
Είναι νόμοι που σε συνθήκες κρίσης πάνε να δημιουργήσουν προϋποθέσεις ανάκαμψης για τα μονοπώλια, συντρίβοντας τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους φτωχούς αγρότες, τη νεολαία, τις γυναίκες. Αυτή τη «νομιμότητα» ζητά η κυβέρνηση να σεβαστεί το ΚΚΕ, το εργατικό, λαϊκό κίνημα, δηλαδή να μην την πολεμάνε, για τη ζωή του λαού, κόντρα στα μονοπώλια, ως το οριστικό ξερίζωμά τους. Λέει μάλιστα ότι ο σεβασμός της «νομιμότητας» πρέπει να διαφοροποιεί το κάθε κόμμα από τη Χρυσή Αυγή. Η Χρυσή Αυγή, όμως, κάθε άλλο παρά αμφισβητεί τη νομιμότητα που περιγράφουν ο Βορίδης, η κυβέρνηση, τα αστικά επιτελεία. Η Χρυσή Αυγή στηρίζει κάθε μέτρο που χτυπάει το λαό και στόχο έχει να βγάλει το κεφάλαιο από την κρίση. Η ίδια δρα σαν δουλέμπορος και τσιράκι εφοπλιστών και μεγαλοεργολάβων, για να χτυπηθεί το κίνημα και να διασφαλίσουν οι εργοδότες φτηνότερη εργασία.
Στη νομιμότητα που ο Βορίδης αντιπαραβάλει στο «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» η Χρυσή Αυγή είναι χωμένη μέχρι τα μπούνια. Η παράνομη δράση της έχει να κάνει με τα εγκλήματα ενάντια σε εργάτες και μετανάστες. Εκεί πάνω η κυβέρνηση πάει να στήσει παγίδα στο λαό, ταυτίζοντας τα δολοφονικά χτυπήματα των χρυσαυγιτών με τη συλλογικά αποφασισμένη και μαζική δράση του κινήματος. Λέει επί της ουσίας ότι αυτή η δράση δεν μπορεί να αμφισβητεί τους αστικούς νόμους. Δηλαδή, να μην αμφισβητεί την εξαθλίωση και αυτούς που ωθούν στην εξαθλίωση το λαό. Θέλουν ο ρόλος του κινήματος να βοηθάει το λαό να δέσει τη θηλιά στο λαιμό του. Άρα θέλουν και το ΚΚΕ να συμβάλλει στη διαχείριση του συστήματος της εκμετάλλευσης. Γι' αυτό (ξανα)ανοίγουν τη συζήτηση περί νομιμότητας και προαναγγέλλουν νέα κατασταλτικά μέτρα, ενώ ξέρουν ότι το υπάρχον νομικό πλαίσιο είναι υπεραρκετό για να αντιμετωπίσει την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής.

Απεργία των Υγειονομικών την Παρασκευή 23 Αυγούστου

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

ενάντια στο κλείσιμο δημόσιων μονάδων υγείας και τις διαθεσιμότητες – απολύσεις εργαζομένων
Η δικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και η Ε.Ε.. – ΔΝΤ με το κλείσιμο δημόσιων μονάδων υγείας, τις χιλιάδες διαθεσιμότητες - απολύσεις στο δημόσιο και την προωθούμενη απελευθέρωση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα χτίζουν την βαρβαρότητα της καπιταλιστικής ανάπτυξης του κεφαλαίου. Θέλουν να τσακίσουν ότι λαϊκό δικαίωμα έχει απομείνει, για να μεταφέρουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες του λαού.
 Υπουργεία και φορείς του δημοσίου παρέδωσαν στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης τις λίστες με τους 9.820 εργαζομένους, που θα μπουν σε διαθεσιμότητα μέχρι τις 19 Σεπτέμβρη, για να φτάσουν τις 15.000 απολύσεις στο δημόσιο μέχρι το 2014.
Τα προσχήματα που χρησιμοποιούν περί "εξυγίανσης του κρατικού μηχανισμού" και "εξασφάλισης της κρατικής χρηματοδότησης" αποτελούν φτηνές δικαιολογίες. Όλα τα μέτρα που παίρνονται εντάσσονται στη στρατηγική της κυβέρνησης και της ΕΕ για την εξασφάλιση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων, με στρατιές ανέργων, εργαζόμενους με μισθούς πείνας και σε μόνιμη ανασφάλεια.
  Η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ πιστή στις τουφεκιές στον αέρα και τον ανοργάνωτο αγώνα, αντί να στηρίξει και να συντονίσει μια σειρά από κινητοποιήσεις που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη, κήρυξε χωρίς καμιά προετοιμασία και ενημέρωση των εργαζομένων, 24ωρη παναττική απεργία για την Παρασκευή 2 Αυγούστου.
  Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στο Δημόσιο επισήμαναν την ανάγκη οργάνωσης και συντονισμού της δράσης των εργαζομένων που έχουν ήδη πάρει αποφάσεις για κινητοποιήσεις, αναδεικνύοντας τη θέση ότι οι αγώνες για να είναι αποτελεσματικοί πρέπει να είναι υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων.
  Καλούμε τους συναδέλφους, να προχωρήσουν σε συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, να συζητήσουν για την οργάνωση του αγώνα ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα, που τσακίζουν τη ζωή μας.

Να μην συγχωνευθεί – κλείσει καμία μία δημόσια μονάδα Υγείας

Να μην απολυθεί κανένας εργαζόμενος

Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού

Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις

Αποκλειστικά δημόσια δωρεάν Υγεία – Πρόνοια για όλους

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ για την Ε.Ε. και τα κέρδη των καπιταλιστών

Τεμπέληδες, επίορκοι, κοπανατζήδες...

Χτες το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης παρουσίασε στοιχεία της έκθεσης του Σώματος Επιθεωρητών - Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης που δείχνει ότι 7 στους 10 δημόσιους υπάλληλους του ΕΟΤ και του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης, δεν χτυπούσαν κάρτα ή δεν τηρούσαν το ωράριο. Βρήκε ευκαιρία ο υπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης να επαναφέρει τη γνωστή προπαγάνδα που φωτογραφίζει ούτε λίγο ούτε πολύ τους εργαζόμενους στο Δημόσιο σαν κοπανατζήδες. Αυτή είναι η «γραμμή» της κυβερνητικής προπαγάνδας για να αιτιολογήσει την αντεργατική πολιτική της διαθεσιμότητας, της «κινητικότητας», των χιλιάδων απολύσεων. Ετσι, επιχειρούν να διαμορφώσουν συνείδηση στο λαό ότι δικαιολογημένα η κυβέρνηση προχωρά στα συγκεκριμένα μέτρα.Ετσι, λοιπόν ο υπουργός «ξεσπάθωσε» ξανά εναντίον των εργαζομένων στο Δημόσιο. Και καθόλου τυχαία η παρουσίαση της έκθεσης έγινε σε μια περίοδο που το υπουργείο προχωρά με γρήγορους ρυθμούς στην υλοποίηση του μέτρου της διαθεσιμότητας, σε μια περίοδο που η διαδικασία της αξιολόγησης δομών και προσωπικού του Δημοσίου είναι σε τελικό στάδιο. Σε μια περίοδο που χιλιάδες οικογένειες εργαζόμενοι περιμένουν να δουν εάν θα έχουν μεροκάματο ή όχι.Είναι γεγονός ότι η αστική προπαγάνδα πασχίζει να συκοφαντήσει στο έπακρο τους εργαζόμενους στο Δημόσιο προκειμένου να ελαχιστοποιήσει τις λαϊκές αντιδράσεις σ' αυτήν την πολιτική που στέλνει στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενους. Σε τέτοιο βαθμό, που να καλλιεργεί αντιθέσεις ανάμεσα στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα, παρά το γεγονός ότι η ίδια πολιτική τσακίζει και τους μεν και τους δε. Είναι η τακτική τού «διαίρει και βασίλευε». Αλλωστε εδώ και καιρό προετοιμάζουν τις λαϊκές συνειδήσεις, πότε με τους, «επίορκους», πότε με τους «τεμπέληδες», και παλιότερα και τώρα με τους «κοπανατζήδες», συκοφαντώντας συλλήβδην τους εργαζόμενους στο Δημόσιο. Αυτό το σάπιο Δημόσιο που είναι δημιούργημα των αστικών κυβερνήσεων και γι' αυτό το λόγο τα αστικά κόμματα που κυβέρνησαν δημιούργησαν στρατιές ομήρων εργαζομένων που έψαχναν δουλειά, στρατιές εκλογικής πελατείας για να εξυπηρετήσουν έτσι το αστικό πολιτικό σύστημα. Και τώρα τους λένε πως γι' αυτό πρέπει να τιμωρηθούν, οι ίδιοι που τους χρησιμοποίησαν. Επιπλέον, δεν φταίνε οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, αν κάποιοι λίγοι συνάδελφοί τους δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους ως εργαζόμενοι ή είναι «λαμόγια», όπως λέει η αστική προπαγάνδα. Ολα όσα συμβαίνουν στο Δημόσιο έχουν σαν πρώτο στόχο την κατάργηση της μόνιμης και σταθερής δουλειάς παντού. Και γι' αυτό πρέπει εργαζόμενοι στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα να παλέψουν από κοινού ενάντια στην αντεργατική πολιτική.

Γιατί είπε ΟΧΙ το ΠΑΜΕ στην ΟΛΜΕ

Μπορεί να πιστεύεις ό,τι θες. Ακόμη κι ότι ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ είναι αγωνιστές ενώ το ΠΑΜΕ απεργοσπάστες! Η ανοησία ήταν και είναι ελεύθερη!

Η ΔΑΚΕ και η ΠΑΣΚ λοιπόν υπέρ απεργίας διαρκείας! Μα θα πείτε, αυτοί δε χτυπούσαν όλες τις κινητοποιήσεις; Ε, τώρα έγιναν συναγωνιστές! Τι μπορεί να θέλουν άραγε; Το καλό του κινήματος;

Ενώ το ΠΑΜΕ θέλει το κακό του κινήματος; Πάει όσο μυαλό μου έχει αφήσει η τηλεόραση...

Όλες οι ασθένειες μπορεί να περάσουν. Το μίσος στο ΚΚΕ όμως αθεράπευτο.

Το ΠΑΜΕ όμως τι λέει; Είναι εναντίον των κινητοποιήσεων; Είναι εναντίον της απεργίας διαρκείας γενικά; Η μήπως για άλλο ανησυχεί κι ενδιαφέρεται;

Το ΠΑΜΕ δεν είναι εναντίον της απεργίας. ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΙΑΣ ΛΑΘΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ που αντί να συσπειρώσει θα αποδυναμώσει κι άλλο.

Πού είναι το λάθος στο να γίνει 48ωρη για να δουν αν έχει επιτυχία και να εκτιμήσουν οι ΓΣ αν μπορεί να συνεχιστεί αυτή με διάρκεια; Αυτό λέει το ΠΑΜΕ.

Πού είναι το λάθος στο να ζητηθεί και να επιδιωχθεί η συμπαράσταση των Συλ.Γονέων (και άλλων συλλόγων και σωματείων) πριν πάμε σε μια έτσι κι αλλιώς τρομερά «ευαίσθητη» απεργία διαρκείας που δύσκολα θα βρει συμπαράσταση; Αυτό λέει το ΠΑΜΕ.

Πού είναι το λάθος στο να κάνει απεργία όχι μόνο η ΟΛΜΕ αλλά και η ΔΟΕ που δεν έχει κάνει καν ΔΣ(!); Δε θίγεται η ΔΟΕ (9.300 αναπληρωτές στην Πρωτοβάθμια είναι υπό απόλυση); Αυτό λέει το ΠΑΜΕ.

Πού είναι το λάθος στο να επιδιωχθεί πανδημοσιοϋπαλληλική συσπείρωση, αφού όλοι οι Δημ.Υπάλληλοι θίγονται από το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε και πρόκειται να εφαρμοστεί; Αυτό λέει το ΠΑΜΕ.

Τι αποτέλεσμα μπορεί να έχουν προτάσεις του τύπου «24ωρη απεργία με μορφή 3ωρης στάσης» για να μη χαθεί το μεροκάματο, που έμπαιναν χθες στο ΔΣ της ΟΛΜΕ από τους υποστηρικτές της απεργίας διαρκείας; Μήπως να πάρουν τους καθηγητές με τις πέτρες; Νοιάζεται κανείς γι' αυτό;

Πώς γίνεται αυτοί που δεν έκαναν καμία απεργία να θέλουν τώρα απεργία διαρκείας; Μήπως επιδιώκουν να σπάσει το κίνημα τα μούτρα του; Ενδιαφέρονται οι Συσπειρώσεις και οι Παρεμβάσεις γι' αυτό; Ή μήπως ικανοποιούνται που βρίσκουν ευκαιρία (προσωρινά) να επιτεθούν στο ΠΑΜΕ;

Αλλά και τα δικά τους μέλη και υποψήφιοι, έκαναν τις απεργίες που προκηρύχθηκαν; Την επόμενη εβδομάδα ας φέρουν τα εκκαθαριστικά στις Γεν.Συνελεύσεις να δούμε πόσες απεργίες έκαναν.

Βούιξε το twiter που είπε ο Πορτοσάλτε «μπράβο» στο ΚΚΕ.

Σιγά τα σπουδαία!

H δουλειά του Πορτοσάλτε είναι να κτυπάει τον κύριο εχθρό των αφεντικών του. Πού είναι το περίεργο στο προβοκατόρικο μπράβο που παπαγαλίζουν λοιπόν;

Για να σταματήσει η διαστρέβλωση και το ψέμα ας ρίξουν οι ενδιαφερόμενοι μια ματιά στο τι λέει η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών στις 2/5:

«Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ ξεκαθαρίζουμε ότι δεν είμαστε αντίθετοι σε καμιά μορφή πάλης και ως εκ τούτου δεν είμαστε αντίθετοι ούτε με την απεργία στις εξετάσεις, αρκεί η εκάστοτε μορφή πάλης να συνδέεται με προϋποθέσεις για την επιτυχία του αγώνα. Και τέτοιες προϋποθέσεις επιτυχίας κατά τη γνώμη μας είναι:

Η οργάνωση, ο σχεδιασμός του αγώνα με αιτήματα και στόχους πάλης που να εξασφαλίζουν την ενότητα του κλάδου, τη μαζική συμμετοχή στην απεργία, αν είναι δυνατόν από τη συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών.

Αιτήματα, πλαίσιο και προσανατολισμό πάλης που θα συμβάλλει στη συμμαχία, στον κοινό αγώνα με εργαζόμενους γονείς, μαθητές, με τους άλλους κλάδους των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα...κλπ.κλπ».

Όσοι έχουν μίσος για το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ ας το βγάλουν. Αυτή η ελευθερία παρέχεται χωρίς όριο. Οι άλλες ελευθερίες θέλουν πάλεμα όμως. Κι εκεί κάποιοι δεν την παλεύουν με τίποτα.

Από κει και πέρα αυτοί που πραγματικά ενδιαφέρονται για το κίνημα και τη συνέχειά του, ας κλείσουν τα αυτιά στις φωνές και τα ύποπτα ουρλιαχτά των αγωνιστών που μας προέκυψαν ξαφνικά από το πουθενά, από τα κυβερνητικά γραφεία ή τον καναπέ κι ας τραβήξουν το δρόμο τους μακριά από την τόση ελαφρότητα για τόσο βαριά και δύσκολα ζητήματα.

Μέχρι τη νίκη.

Μέρος και εργαλείο του αστικού πολιτικού συστήματος είναι και οι νοσταλγοί της χούντας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΗΣ 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967
    Θυμόμαστε, διδασκόμαστε, αγωνιζόμαστε για τη λαϊκή συμμαχία, το λαό στην εξουσία, το σοσιαλισμό. Βγαίνουν χρήσιμα συμπεράσματα από την τότε περίοδο για τους εργαζόμενους και τη νεολαία.
    Η στρατιωτική δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967, που είχε τη στήριξη των ΗΠΑ και της αστικής τάξης στην Ελλάδα, μπόρεσε να επιβληθεί γιατί δεν βρήκε απέναντί της έναν λαό οργανωμένο, αποφασισμένο να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του, αξιοποιώντας και τις οξυμένες αντιθέσεις του αστικού πολιτικού συστήματος. Αντίθετα, η πραγματική δύναμη του λαού ήταν υπονομευμένη από αυταπάτες, από την αναμονή των εκλογών που δήθεν θα έδιναν λύση σε χρονίζοντα λαϊκά προβλήματα, καθώς και από το κλίμα υποταγής και μοιρολατρίας.
    Παρά το αρχικό «μούδιασμα» του λαού, το κίνημα ενάντια στη δικτατορία αναπτύχθηκε με την τεράστια συμβολή των κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών, με τη δράση των παράνομων οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, τη διάδοση του παράνομου Ριζοσπάστη, του Οδηγητή και άλλων αντιδικτατορικών εντύπων. Ελπίδα, ώθηση στην αντιδικτατορική πάλη έδωσε η αταλάντευτη στάση των κομμουνιστών στις φυλακές, στις εξορίες, και η άρνηση της υπογραφής δήλωσης μετανοίας. Η διεθνής αλληλεγγύη των σοσιαλιστικών χωρών, του παγκόσμιου εργατικού κινήματος αποτέλεσε σημαντική βοήθεια στο λαό.
    Το βασικό επιχείρημα που χρησιμοποίησε η χούντα για να αιτιολογήσει τη δικτατορία, ήταν ο «κομμουνιστικός κίνδυνος». Ο ισχυρισμός της επιβεβαίωσε ακόμα μια φορά ότι ο αντικομμουνισμός είναι πάντα ο προπομπός για την περιστολή και κατάργηση ακόμα και αστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, για την επιβολή γενικότερων αντιλαϊκών μέτρων, που θίγουν άμεσα και βίαια τα πιο ζωτικά συμφέροντα όλων των εργαζομένων και όχι μόνο των κομμουνιστών.
Η διεθνής ιστορική πείρα αποδεικνύει ότι οι στρατιωτικές δικτατορίες αποτελούν πάντα λύσεις για την πλουτοκρατία, όταν δεν μπορεί με κοινοβουλευτικά μέσα να προωθήσει τα αντιλαϊκά της σχέδια. Ο λαός δεν πρέπει να ξεχνά ότι η δικτατορία του κεφαλαίου, όποια μορφή κι αν πάρει, της στρατιωτικής δικτατορίας τότε και του κοινοβουλευτικού μανδύα σήμερα, το πολιτικό σύστημα είναι πάντα ταξικό, προσαρμοσμένο στην ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και της καταπίεσης των άλλων λαϊκών στρωμάτων.
Προϊόν της δικτατορίας των μονοπωλίων είναι η αντιλαϊκή επέλαση και η κρατική καταστολή που βιώνει σήμερα ο λαός από την πολιτική κυβέρνησης – Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σήμερα, όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης και ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών η ΕΕ και οι κυβερνήσεις διαχείρισης του συστήματος σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και στην Ελλάδα προωθούν μέτρα έντασης της κρατικής καταστολής και περιορισμού δικαιωμάτων και κατακτήσεων των λαών.
Μέρος και εργαλείο του αστικού πολιτικού συστήματος είναι και οι νοσταλγοί της στρατιωτικής δικτατορίας, το εθνικοσοσιαλιστικό φασιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής που πρέπει να απομονωθεί από το λαό, ως η πιο άγρια φωνή του κεφαλαίου και  του συστήματος. Ο λαός να απορρίψει την αντιδραστική θεωρία «των δυο άκρων» την οποία προωθεί η ΕΕ και η ΝΔ, επιδιώκοντας να ταυτίσουν τον φασισμό με τον κομμουνισμό και να δικαιολογήσουν αντιλαϊκά μέτρα και νόμους. Σήμερα χρειάζεται να δυναμώσει η αντιμονοπωλιακή αντικαπιταλιστική συσπείρωση και η λαϊκή κοινωνική συμμαχία, να οργανωθεί παντού στους τόπους δουλειάς, στους κλάδους, στις γειτονιές.
Το ΚΚΕ καλεί την εργατική τάξη, τους αυτοαπασχολούμενους και τους φτωχούς αγρότες, τους νέους και τις γυναίκες από τα εργατικά λαϊκά στρώματα, να αξιοποιήσουν την πολιτική και ταξική εμπειρία τους και να οργανώσουν τη δική τους αντεπίθεση. Για την αποτροπή της μεγαλύτερης χρεοκοπίας του λαού, για φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση με αποδέσμευση από Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ, με ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.

ΑΘΗΝΑ 19/4/2013
Η ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Όλα τα σφυριά να χτυπάνε στον ίδιο στόχο

Απαιτείται να απαλλαγούμε από κάθε πνεύμα πρακτικισμού, χαλαρότητας, προχειρότητας, ώστε όλα τα σφυριά να χτυπάνε στον ίδιο στόχο: Να συσπειρώνονται οι αντιμονοπωλιακές αντικαπιταλιστικές δυνάμεις στη βάση της κοινής δράσης και με τα δικά τους καθήκοντα κατά κλάδο και χώρο.

Κάθε όργανο, από την ΚΕ ως την ΚΟΒ, κάθε στέλεχος και μέλος, πρέπει να αισθανόμαστε ως επιτελείο μάχης και μαζί αναπόσπαστο τμήμα του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Να κατακτήσουμε την ικανότητα και της εξειδίκευσης-προσαρμογής και της ενοποίησης των από τα κάτω εστιών και ρευμάτων πάλης. Να διαμορφώνεται ένα ενιαίο ισχυρό πανελλαδικό ρεύμα που πατάει γερά στα πόδια του: Σε κάθε πόλη, με κέντρο τους μονοπωλιακούς ομίλους, τα εργοστάσια, τα εμπορικά κέντρα, τα νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας, τις μονάδες ηλεκτρικής ενέργειας, τις τηλεπικοινωνίες, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, όλους τους παραδοσιακούς και σύγχρονους κλάδους, τους βιοπαλαιστές της πόλης, τους φτωχούς αγρότες, τα χωριά και, βεβαίως, τους χώρους μόρφωσης, τους χώρους συγκέντρωσης της νεολαίας που υποφέρει.

Το ζήτημα της οργάνωσης των ανέργων, εργατοϋπαλλήλων και αυτοαπασχολουμένων, ελευθεροεπαγγελματιών και των μεταναστών – πολιτικών προσφύγων είναι κρίσιμο ζήτημα για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος και της Κοινωνικής Συμμαχίας. Καμία καθυστέρηση δε συγχωρείται.

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο όνομα της φιλανθρωπίας να μετατρέπονται σε παθητικά άτομα άνεργοι και εξαθλιωμένοι που ζουν από τα κοινωνικά παντοπωλεία, από διανομές τροφίμων, φαρμάκων, διανομές που κάνουν μάλιστα οι κύριοι υπεύθυνοι της τραγωδίας, οι μονοπωλιακοί όμιλοι. Καθόλου δεν υποτιμάμε ότι ο πεινασμένος πρέπει να φάει, όμως η αλληλεγγύη, που εμείς υποστηρίζουμε, πρέπει να ωθεί αυτόν που υποφέρει να νιώσει στήριξη, να μπει στον αγώνα, για να ζει με τη δική του δουλειά, το δικό του εισόδημα, να μην εξαρτάται από τη λεγόμενη φιλευσπλαχνία που ήδη έχει πάρει το χαρακτήρα της χειραγώγησης και ενσωμάτωσης αντί πινακίου φακής.

Έχουμε συγκεντρώσει πολύτιμη πείρα στο ζήτημα της απόσπασης της τακτικής από τη στρατηγική, με σοβαρές έως και δραματικές επιπτώσεις στο παγκόσμιο κομμουνιστικό και εργατικό κίνημα. Αυτό συνάγεται: Από την εμπειρία σειράς χωρών της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στην Ευρώπη. Από το γεγονός, ότι, ενώ ο παγκόσμιος πόλεμος διαμόρφωσε συνθήκες μεγάλης όξυνσης των ταξικών αντιθέσεων στο εσωτερικό πολλών χωρών, όμως η αντιφασιστική πάλη οδήγησε στην ανατροπή της αστικής εξουσίας μόνο σε χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, με την καθοριστική υποστήριξη των λαϊκών κινημάτων από τον Κόκκινο Στρατό. Στα καπιταλιστικά κράτη, που ασκούσαν ηγετικό ρόλο παγκόσμια, έγκαιρα η αστική τάξη πέτυχε, με τη βοήθεια και του ρεφορμισμού, οπορτουνισμού, να καταφέρει μακροχρόνιο ως τις μέρες μας χτύπημα. Ας σκεφτούμε με την ευκαιρία πώς θα ήταν η κατάσταση αν υπήρχε ισχυρό ταξικά προσανατολισμένο εργατικό κίνημα στις ΗΠΑ, στη Γερμανία, στην Αγγλία, στη Γαλλία, γενικότερα στη Βόρεια και Δυτική Ευρώπη. Δεν μπορούμε να προσπεράσουμε το γεγονός ότι στις χώρες αυτές τα Κομμουνιστικά Κόμματα, που είχαν κατακτήσει ισχυρές θέσεις στο κίνημα, με αντανάκλαση στα κοινοβούλια, ενσωματώθηκαν και μεταλλάχτηκαν, στο φόντο πάντα της επικρατούσας στρατηγικής αντίληψης ότι υπάρχει δυνατότητα μεταβατικού αντιμονοπωλιακού - δημοκρατικού, πολιτικού προγράμματος στο έδαφος της καπιταλιστικής κυριαρχίας, το οποίο χωρίς να είναι σοσιαλιστικό, μπορεί να υπερασπίσει τις εργατικές και λαϊκές ανάγκες και ν' ανοίξει το δρόμο για το σοσιαλισμό.

Από την εισήγηση της ΚΕ του ΚΚΕ στο 19ο Συνέδριο

Καμία ανοχή στο φασισμό και το ρατσισμό

«Ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, ο εθνικισμός και ο φασισμός είναι εχθροί της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Ο Ελληνας άνεργος, ο νέος μαθητής και σπουδαστής, ο ανασφάλιστος εργάτης, ο κακοπληρωμένος υπάλληλος, ο καταχρεωμένος ΕΒΕ δεν έχουν εχθρό το μετανάστη βιοπαλαιστή, τον εργάτη με διαφορετικό χρώμα, γλώσσα, θρησκεία. Δεν τους κλέβει αυτός το ψωμί από το τραπέζι. Είναι το μεγάλο κεφάλαιο που το κάνει, μαζί με τα κόμματα και τους πολιτικούς που το στηρίζουν. Για την τραγική κατάσταση στους παιδικούς σταθμούς, στα νηπιαγωγεία, στα σχολεία δεν φταίνε τα παιδιά των μεταναστών που κάθονται στο ίδιο θρανίο με τα παιδιά των Ελλήνων εργατών. Είναι ο καπιταλισμός και τα μονοπώλια που αφήνουν τα νήπια εκτός νηπιακής αγωγής, που καταδικάζουν στην αμορφωσιά τα παιδιά των εργατών και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, που αντιμετωπίζουν τη μόρφωση σαν εμπόρευμα.

Ο ρατσισμός και ο φασισμός δεν δημιουργούνται ούτε αναπαράγονται στο κενό, όπως υποστηρίζουν διάφορα αταξικά αντιρατσιστικά - αντιφασιστικά σχήματα και κινήματα, που αποτελούνται από δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας μέχρι το ΣΥΡΙΖΑ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Γεννιούνται, τρέφονται και αναπαράγονται μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα. Ο φασισμός και ο ρατσισμός θα πεθάνουν οριστικά μαζί με το σύστημα που τους γεννά.

Η Χρυσή Αυγή και οι άλλες εθνικιστικές - ρατσιστικές οργανώσεις, τα διάφορα φασιστοειδή που επιδίδονται σε ρατσιστικές, εγκληματικές επιθέσεις, ακόμη και δολοφονίες μεταναστών, που διοργανώνουν δήθεν αγαθοεργίες "μόνο για Ελληνες", μισούν όλους τους εργάτες και τους νέους από τα λαϊκά στρώματα. Είναι οι κολαούζοι και οι μπράβοι των αφεντικών, των εφοπλιστών, των μεγαλοεπιχειρηματιών, δηλαδή του συστήματος. Θα πάρουν την ταξική απάντηση που τους ταιριάζει από το εργατικό και λαϊκό κίνημα, από μια πλατιά Λαϊκή Συμμαχία, στην οποία δε χωράει καμία φυλετική διάκριση, με στόχο την κατάργηση του καπιταλισμού και των μονοπωλίων.

Η ΝΔ και τα κόμματα της συγκυβέρνησης, όλοι αυτοί που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για το ρατσισμό και στήνουν σικέ γραφεία καταγγελιών, έχουν συμβάλει και με το παραπάνω στη δημιουργία και άνοδό του. Με τη στοχοποίηση των μεταναστών για όλα τα δεινά, με την άρνηση αναγνώρισης δικαιωμάτων στους μετανάστες και τα παιδιά τους, με τα πογκρόμ και τον "Ξένιο Δία", με την ανοχή και τη συγκάλυψη της ρατσιστικής βίας, με τη θεωρία των "δύο άκρων", με τον αντικομμουνισμό και τη γελοία προσπάθεια εξομοίωσης του φασισμού με τον κομμουνισμό, δηλητηριάζουν εργατικές και νεανικές συνειδήσεις, υποθάλπουν το ρατσισμό και το φασισμό.

Καμία ανοχή στο φασισμό και το ρατσισμό. Αποκάλυψη και απομόνωσή τους παντού. Λαϊκή αλληλεγγύη στα θύματα ρατσιστικής βίας».

Την ιστορία τη γράφουν οι λαοί

Ανοιχτή επιστολή των εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ προς τους μαθητές με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου


Αγαπητέ μαθητή, μαθήτρια

Ισως έχεις βαρεθεί να ακούς συνέχεια για επετείους και γιορτές, ειδικά σήμερα που η πολιτική της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, της Ευρωπαϊκής Ενωσης, του συστήματος των εφοπλιστών, των επιχειρηματιών κάνουν επίθεση στη ζωή σου και στην οικογένειά σου. Κράτα όμως το εξής: Ο,τι επίθεση και να σου κάνουν, δε θα σταματήσουν ποτέ να στοχεύουν στο μυαλό σου. Γι' αυτό σου λένε ψέματα και μισές αλήθειες και για την 25η Μαρτίου, όπως κάνουν και για την 28η Οκτώβρη αλλά και για το Πολυτεχνείο.

Είναι ώρα να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους!

Δε σου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι γιορτάζουμε την έναρξη της επανάστασης του 1821 στις 25η Μαρτίου ενώ ήδη στις 23 Μάρτη του 1821 η Καλαμάτα και άλλα μέρη της Πελοποννήσου είχαν απελευθερωθεί από τους Τούρκους;

Η απάντηση είναι ότι με διάταγμα του 1838, δηλαδή 13 χρόνια αργότερα, ορίσθηκε εθνική γιορτή η μέρα του Ευαγγελισμού για να ντύσουν την επανάσταση με θρησκευτικό μανδύα.

Ομως η επίσημη Εκκλησία δεν ήταν υπέρ της Επανάστασης. Οταν ο Παπαφλέσας συναντήθηκε με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό για να του πει ότι όλα ήταν έτοιμα για την επανάσταση, ο τελευταίος άρχισε να τον βρίζει ότι είναι απατεώνας. Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός μάλιστα είχε πει: «Ας αφήσουμε τα παιδιά του Μωάμεθ να αποτελειώσουν τα παιδιά του Ροβεσπιέρου»!

Ενας από τους κοτζαμπάσηδες, δηλαδή τους Ελληνες άρχοντες της εποχής, είπε «κάλλιο οι Τούρκοι κι ο ραγιάς υπόδουλος, παρά λεύτερο έθνος με το λαό να' χει δικαιώματα»!

Είναι ψέμα ότι ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε πρώτος τη σημαία της επανάστασης του 1821. Τη σημαία στην Πάτρα την ύψωσε ο λαϊκός ηγέτης Παναγιώτης Καρατζάς, τον οποίο δολοφόνησαν οι πρόκριτοι της Πάτρας.
Τι σημαίνει αυτό;

Η επανάσταση του 1821 ήταν σύγκρουση με τον Οθωμανικό Δεσποτισμό και συνδέονταν με την απελευθέρωση. Ολοι οι Ελληνες δεν ήταν υπέρ της επανάστασης. Μάλιστα, υπήρχαν Ελληνες που ήταν μέρος του Οθωμανικού Συστήματος εξουσίας.

Στην επανάσταση του 1821 δεν πήραν μέρος μόνο ορθόδοξοι Χριστιανοί και Ελληνες το γένος. Πήραν μέρος, κατ' αρχήν, οι λεγόμενοι Φιλέλληνες, από το χώρο της Δυτικής Ευρώπης.

Εκτός από τους Φιλέλληνες, ωστόσο, πήραν μέρος στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και Βλάχοι, Μολδαβοί, Βούλγαροι, Αλβανοί, Σέρβοι, Τσιγγάνοι, Ούγγροι, Πολωνοί και άλλοι.
Ξέρεις άραγε ότι στα πλοία του Μιαούλη, το πλήρωμα δεν ήξερε καθόλου την ελληνική γλώσσα και ότι μιλούσε Αρβανίτικα;
Ξέρεις ότι οι επαναστάτες του 1821 δεν χωρίζανε το λαό σε Ελληνα και ξένο; Ο Ρήγας Φεραίος καλούσε Χριστιανούς και Τούρκους σε κοινό αγώνα για το γκρέμισμα της οθωμανικής κυριαρχίας και στη δημιουργία μιας Βαλκανικής Ομοσπονδίας.

Η επανάσταση του 1821 δεν ήταν θρησκευτικός πόλεμος, ξεσηκωμός των Χριστιανών κατά των Μωαμεθανών.

Ηρθαν στιγμές που Ελληνες και Τούρκοι πολέμησαν μαζί, εναντίον των Βενετών, των Ισπανών και του Πάπα (και αντίστροφα), προτιμώντας οι Ελληνες ραγιάδες την τουρκική από τη δυτικοευρωπαϊκή φεουδαρχία, αφού η τελευταία υπήρξε κατά πολύ σκληρότερη της τουρκικής.

Αλλά και οι Φιλέλληνες της Δυτικής Ευρώπης που συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821, είχαν ταξικά κίνητρα: Να κυριαρχήσουν τα ιδανικά και οι σκοποί της μεγάλης (αστικής) Γαλλικής Επανάστασης, ανεξάρτητα από το ότι υπήρχε και ο θαυμασμός τους για την αρχαία παιδεία. Και όπως γνωρίζουμε, η εκκλησία στη Γαλλία δεν πέρασε και πολύ καλές ημέρες κατά τη Γαλλική Επανάσταση...

Ολα αυτά λοιπόν δε θα στα πουν τα σχολικά βιβλία γιατί δε θέλουν να ξέρεις τι είναι η επανάσταση για να βγάλεις τα σωστά συμπεράσματα για το σήμερα και τη ζωή σου.

Σου λέμε λοιπόν:

Στην επανάσταση του 1821 δεν ήταν όλοι οι Ελληνες μαζί γιατί είχε κοινωνικό χαρακτήρα.
Κάθε κοινωνική επανάσταση δίνει απάντηση στο ερώτημα: ποια τάξη θα είναι στην εξουσία.
Η επανάσταση είναι το όχημα για να προχωρήσει η κοινωνία μπροστά.

Σκέψου λοιπόν ότι σε όλη την Ευρώπη εκείνη την περίοδο ξεσπούσαν αστικές επαναστάσεις, δηλαδή επαναστάσεις που έβαζαν στόχο να φύγουν οι φεουδάρχες (κάτοχοι γης) από την εξουσία και να πάρουν την πολιτική εξουσία οι αστοί (κάτοχοι κεφαλαίου που εκμεταλλεύονται την ελεύθερη εργατική δύναμη).
Βγάλε τα συμπεράσματα σου για το σήμερα!

Σήμερα πρωτοπόρα κοινωνική δύναμη, δηλαδή αυτοί που μπορούν και θέλουν να φέρουν τα πάνω κάτω, είναι η εργατική τάξη. Η αστική τάξη είναι πια αντιδραστική. Το ξέρεις, το ζεις! Γι' αυτό κάνει τέτοια επίθεση στη ζωή σου, γι' αυτό στέλνει τα ΜΑΤ όταν αγωνίζεσαι, σε θέλει σύγχρονο σκλάβο με μισθό ψίχουλα, με ζωή χωρίς δικαιώματα, σε βομβαρδίζει με ναρκωτικά.

Η επανάσταση του '21, όπως κάθε επανάσταση, ασκεί βία και δε σέβεται κανέναν θεσμό, καμιά νομιμότητα που εκμεταλλεύεται τους λαούς.
Στη σημαία της δε γράφει τίποτα για το νόμιμο αλλά για το δίκαιο
Και σήμερα επίκαιρο σύνθημα είναι: «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη και όχι τα κέρδη του κεφαλαιοκράτη»!
Οι επαναστάτες του 21 λέγανε «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους», δε διαπραγματεύονταν με τους εχθρούς τους. Σήμερα, προσκυνημένοι είναι αυτοί που στηρίζουν την ΕΕ, το ΔΝΤ, την κοινωνία του κέρδους και της αγοράς.
Ο στρατός της αντίδρασης (Ιερή συμμαχία τότε, Ευρωπαϊκή Ενωση, ΝΑΤΟ σήμερα) δεν είναι ανίκητος.
Οι κοινωνίες χωρίζονται σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους. Στο λαό και τους από πάνω. Η αντίθεσή τους δε λύνεται με διάλογο αλλά με πάλη.

Ο λαός που πιστεύει στη δύναμή του νικά - ο λαός που παραδίνεται χάνει!Κράτα το καλά: είτε στον αγώνα είτε στην υποταγή, ποτέ όλοι οι Ελληνες δεν ήταν μαζί!

Το 1821 κάποιοι έβλεπαν στον Οθωμανό κατακτητή, το φίλο, το στήριγμα της δικής τους εξουσίας. Το 1940 κάποιοι έλεγαν, οι «Γερμανοί είναι φίλοι μας» και συνεργάστηκαν με τους φασίστες. Είναι οι πολιτικοί πατεράδες των σύγχρονων ναζιστών της Χρυσής Αυγής.

Το 1821 κάποιοι καλούσαν το λαό σε ομοψυχία για να αντέχει στον τουρκικό ζυγό. Το 1940 κάποιοι έλεγαν ότι είναι τρέλα η αντίσταση. Σήμερα κάποιοι σε καλούν σε εθνική ομοψυχία για να βγούμε από την κρίση και εννοούν να θυσιάσεις τη ζωή και τα όνειρά σου για να σωθούν τα κέρδη της πλουτοκρατίας, του συστήματός τους! Κάποιοι άλλοι, μιλάνε για «κατοχή» από ξένα κράτη, για να κρύψουν τους Ελληνες επιχειρηματίες που πλουτίζουν από τον ιδρώτα των γονιών σου.

Την ιστορία τη γράφουν οι λαοί! Σήμερα είναι η δική σου σειράΗ πάλη για τις ανάγκες σου θα είναι σκληρή αλλά δίκαιη. Ετσι ήταν πάντα!

Οργάνωσε τον αγώνα σου για τα δικαιώματά σου, διάβασε και μάθε την αληθινή ιστορία του λαού και του τόπου σου.

Αντάρτης-κλέφτης-παλικάρι, πάντα είναι ο ίδιος ο λαός!